Την εμπειρία τους όταν νόσησαν με τον καρκίνο μοιράστηκαν ο μουσικοσυνθέτης Στέφανος Κορκολής και η ηθοποιός Κάρμεν Ρουγγέρη διευκρινίζοντας ότι η πρόληψη είναι το καλύτερο όπλο εναντίον της νόσου. Σε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση οι δύο τους στην ΕΡΤ και στην εκπομπή «Σημείο Συνάντησης» η Κάρμεν Ρουγγέρη αποκαλύπτει την τυχαία διάγνωσή της με καρκίνο του μαστού και μοιράζεται την εμπειρία της με τον, επίσης παθόντα, Στέφανο Κορκολή.
«Εγώ είμαι της πρόληψης, πολύ και έκανα μια μαστογραφία. Δεν με πήραν τηλέφωνο να μου πουν ότι κάτι συμβαίνει και άργησα να πάρω τα αποτελέσματα. Τελικά, πήγα να τα πάρω μια μέρα, περνώντας από εκεί με τον χορογράφο μου, παρεμπιπτόντως. Το αποτέλεσμα έλεγε ότι υπάρχει κάτι που πρέπει οπωσδήποτε να ελεγχθεί με εγχείρηση.
Η ίδια αναφέρει ότι πήγε κατευθείαν στο γιατρό και της είπε να το αφαιρέσει άμεσα. «Μου είπε πρέπει οπωσδήποτε να αφαιρέσουμε κάτι, υπάρχει κάτι ύποπτο, και να κάνουμε τη βιοψία. Πότε μπορείτε; Και τώρα, της λέω. Το κάνει λοιπόν, ήταν σαν τη μύτη της καρφίτσας και αποδείχθηκε ότι ήταν καρκίνος, αλλά δεν είχε προλάβει να γίνει διηθητικός. Το προλάβαμε και ήταν όλα καλά. Μου λέει, μόνο, κάθε έξι μήνες θα κάνετε έλεγχο. Και το κάνω αυτό γιατί έτσι πρέπει, λέω σε όλο τον κόσμο να μην αναβάλλει».
Από τη πλευρά του, ο Στέφανος Κορκολής αφηγήθηκε τη δική του εμπειρία «Είναι μια αρρώστια που χτυπάει ανεξαιρέτως, ξαφνικά, και αλλάζει τη ζωή σου. Αλλά, από την άλλη, δεν πρέπει να κατεβάσεις τα χέρια κάτω και να το δέχεσαι. Θέλει μια διαρκή μάχη, μια διαρκή ενημέρωση. Και εμείς γενικά πρέπει να μάθουμε να ακούμε τον γιατρό μας και να τον πιέζουμε να μας λέει, καμιά, φορά, τα πράγματα, όσο και αν είναι δυσάρεστα. Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν χωράει καμία ωραιοποίηση, πρέπει να λέμε τα πράγματα όπως είναι. Υπάρχουν περιπτώσεις πάρα πολύ βαριές, εκεί πραγματικά οι άνθρωποι περνάν τα πάνδεινα. Εγώ όταν πήγα να κάνω τις πρώτες μου θεραπείες και έβλεπα άλλους ανθρώπους σε πολύ χειρότερη κατάσταση, έλεγα, δεν έχω τίποτα μπροστά σε αυτούς. Αλλά πρέπει να σταματήσουμε πια να κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλό μας».
Και οι δύο τους τόνισαν ότι η αναβολή είναι και απόρροια φόβου. Ο μουσικοσυνθέτης συνεχίζοντας την διήγησή της εμπειρίας του καταλήγει «Εγώ μπήκα σε πάρα πολλές διαδικασίες [μετά τη διάγνωση]. Έκανα πια πολύ αυστηρές επιλογές στο τι θέλω να έχω δίπλα μου. Πέταξα πάρα πολλή σαβούρα, με συγχωρείτε για την έκφραση, τοξικούς ανθρώπους. Καταλαβαίνεις την αξία του τι έχεις, χαμηλώνεις τον πήχυ. Γίνεσαι ένας άλλος άνθρωπος, κρατώντας τα καλά».
