Ποια είναι άραγε η διαφορά μεταξύ του ψέματος και της αλήθειας; Γιατί αναγκαζόμαστε κάποιες φορές να πούμε ψέματα; Για να μην πληγώσουμε κάποιον; Για να καλύψουμε τα δικά μας λάθη; Πότε η αλήθεια ξεπερνά τα όρια και γίνεται αγενής, γεμάτη υποκρισία και ψέμα;
Από μικρά παιδιά, μας μαθαίνουν να μην λέμε ψέματα, στο σχολείο, στους γονείς, στους φίλους και γενικότερα στους ανθρώπους που συναναστρεφόμαστε. Μας μαθαίνουν να είμαστε ανθεκτικοί ώστε όταν βγούμε επιτέλους στον έξω κόσμο να μπορούμε να αντεπεξέλθουμε σε όλες τις δύσκολες στιγμές μας. Όμως κανένας δεν μας είπε ότι ο κόσμος είναι γεμάτος από ψεύτικους ανθρώπους…
Από άτομα που θεωρούν τον εαυτό τους υπεράνω και είναι τόσο σίγουροι ότι μπορούν να πείσουν τον άλλο με τα ψέματα τους που στο τέλος πιστεύουν και οι ίδιοι αυτά που λένε…Είναι αυτά τα άτομα που παραπλανούν τον ίδιο τον εαυτό τους έχοντας πλάσει στο μυαλό τους καταστάσεις που δεν είναι εφικτές να γίνουν και ζουν έξω από την πραγματικότητα.
Είναι αυτά τα άτομα που μας περιτριγυρίζουν καθημερινά και είναι ανίκανοι να εκφράζουν τα συναισθήματα τους ελεύθερα…είναι αυτοί που σε επικρίνουν ενώ μπροστά σου χαμογελούν λες και είσαι ο καλύτερος τους φίλος. Είναι εκείνοι που νομίζουν ότι είναι ευγενικοί όταν σου μιλούν δείχνοντας σου κατά βάθος ότι σε βαριούνται.
Αυτοί είναι οι ψεύτικοι και στεγνοί άνθρωποι. Που δεν έχουν να δώσουν τίποτε στους άλλους παρά μόνο στον εαυτό τους. Που το μόνο που σκέφτονται είναι ο μικρόκοσμος ο δικός τους, που έχουν πλάσει με τη φαντασία τους έχοντας αποδεχθεί τον εαυτό τους έτσι όπως είναι.
Αυτοί όμως είναι οι ψεύτικοι άνθρωποι και αυτοί που δεν μας ταιριάζουν….Γιατί κάπου εκεί, παρόλο το δύσκολο κόσμο που ζούμε υπάρχουν και οι αυθεντικοί. Αυτοί που θα μας πουν κατάμουτρα την αλήθεια όσο κι’ εάν πληγώνει…Θα μας βρίζουν πρόσωπο με πρόσωπο και θα μας το δείξουν πώς νοιώθουν εκφράζοντας με διάφορους τρόπους την αγάπη τους…
Έχουν ισχυρή και ρεαλιστική άποψη…Ζουν στην πραγματικότητα και έχουν πλέον αποδεχθεί τον εαυτό τους και τους άλλους ανθρώπους. Είναι ευγενικοί μέχρι εκεί που πρέπει, χωρίς όμως να φορούν καμιά μάσκα…Αναγνωρίζουν τα λάθη τους και μαθαίνουν από αυτά. Και γνωρίζουν πάνω από όλα τον εαυτό τους και μέσα τους είναι ανοιχτοί στο να μαθαίνουν από τα λάθη τους.
Υπάρχει ο αληθινός και ο ψεύτικος…Ο πρώτος θα σε αγαπήσει με όλη του την καρδιά αλλά μπορεί και να σε πονέσει…όμως δεν θα σε μειώσει, ούτε θα σε ξευτελίσει και ούτε θα σε κρίνει….Ο δεύτερος θα σε χλευάσει, θα σε κρίνει, θα σε καταδικάσει για να καλύψει τα δικά του λάθη και τις δικές του ανασφάλειες…αυτός όμως στο τέλος θα χάσει γιατί η αλήθεια αποκαλύπτεται όσα χρόνια και εάν περάσουν …
