Μέρες με τις ημέρες νοιώθω ότι έχουμε αλλάξει…συμπεριφορά, χαρακτήρα, συνήθειες και όλα αυτά που κάποτε δεν δίναμε την απαιτούμενη σημασία γιατί είχαμε να ασχοληθούμε με άλλα πράγματα… Τώρα ευτυχώς ή δυστυχώς δείχνουμε τα αληθινά μας συναισθήματα ανοίγοντας παράλληλα το κουτί της Πανδώρας ψάχνοντας να βρούμε μέσα όλα αυτά που συμβαίνουν στο εαυτό μας και στους γύρω μας.
Μαθαίνουμε ξανά τους ανθρώπους και κάνουμε την επιλογή μας, ποιοι μας ταιριάζουν και ποιοι όχι. Ποιοι είναι αυτοί που μας χαροποιούν και ποιοι είναι αυτοί που θέλουμε να συνεχίσουμε μαζί τους…Δεν μας ενδιαφέρει εάν θα πληγώσουμε κάποια άτομα που κάποτε ήταν στο πλαϊ μας και στέλνουμε μηνύματα του τύπου «περνώ καλά με άτομα που με κάνουν ευτυχισμένο».
Και αφήνουμε πίσω μας όλες τις αναμνήσεις, τις μνήμες και τις θύμισες να χάνονται στο χρόνο…Δεν κοιτάμε πίσω παρά μόνο όταν θέλουμε να αναπολήσουμε τις ωραίες στιγμές που ζήσαμε με κάποια άτομα που πραγματικά αγαπήσαμε…Όχι αυτά που μας έκαναν για μια στιγμή στη ζωή μας να νοιώσουμε καλά…Κρατάμε μόνο αυτούς που πίστεψαν σε μας και κάνουμε delete στα άτομα που μας είπαν λόγια βαριά χωρίς να μπορούμε να συγχωρέσουμε και να δικαιολογήσουμε καταστάσεις.
Επικεντρωνόμαστε μόνο στα δικά μας θέλω και πρέπει… Κάνουμε νέες γνωριμίες που ίσως μας αλλάξουν τις συνήθειες, τις σκέψεις μας και την καθημερινότητα μας. Αυτό λένε ότι είναι ωριμότητα ότι εξελισσόμαστε και βγάζουμε από πάνω μας το μικρό παιδί που κάποτε είχαμε μέσα μας.
Όμως στην πορεία βλέπουμε ότι αυτό δεν μας ταιριάζει, δεν θέλουμε να «διώξουμε» το παιδί που είχαμε μέσα μας γιατί αυτό δεν θα μας βοηθήσει και απλά θα μας δείξει τον δρόμο ότι τα χρόνια πέρασαν και πλέον είμαστε σε μια ηλικία που πρέπει να μάθουμε τους ανθρώπους και να αφήσουμε στο πλάι μας μόνο αυτούς που νοιάζονται πραγματικά.
Τα λάθη είναι για τους ανθρώπους, όχι όμως τα λάθη που πληγώνουν άλλους ανθρώπους και όχι για αυτούς που κάποτε αγαπηθήκαν πολύ. Όσα κι’ εάν βιώσει ένα άτομο πρέπει να μάθει να συνεχίζει, να ονειρεύεται, να ελπίζει και να παραμένει στην ψυχή πάντα παιδί. Ένα παιδί που αντιλαμβάνεται το λάθος και το σωστό αλλά εξακολουθεί να έχει εμπιστοσύνη και αγάπη στους γύρω του…
