Οι επιλογές μας είναι αυτό που μας ωθεί να προχωρήσουμε στην ζωή μας, οι οποιεσδήποτε επιλογές που για κάποιους μπορεί να είναι λάθος για εμάς όμως είναι οι σωστές. Γιατί, ευτυχώς ή δυστυχώς είμαστε οι επιλογές μας. Αυτές που μπορεί στο τέλος της ημέρας να ήταν οι λανθασμένες. Αλλά τις επιλέξαμε γιατί μας άρεσαν και σε κάποια στιγμή τις λατρέψαμε.
Όμως, τίποτε στην ζωή μας δεν χαρίζεται δυστυχώς ή ευτυχώς. Όλα αυτά που είχαμε κρυμμένα μέσα στην καρδιά μας, έχουν βγει στην επιφάνεια. Τα συναισθήματα, που ενδεχομένως να φανερώνουν τα λάθη, τα πάθη και όλα αυτά που κάποτε ήμασταν ευτυχισμένα μαζί τους.
Πολλές φορές αισθανθήκαμε ότι κάποια άτομα προσπαθούσαν να μας «ξεγελάσουν» με οποιονδήποτε τρόπο, αλλά τους αφήναμε γιατί ο φόβος να μην φύγουν από εμάς, τους άφηνε να νομίζουν ότι μπορούσαν να το κάνουν. Όμως, όταν τα στόματα άνοιξαν, τότε όλοι εμείς που κρυβόμαστε για χρόνια πίσω από μια μάσκα την «βγάλαμε» και ξεκινήσαμε να μιλάμε.
Και αυτό δεν άρεσε καθόλου…Γιατί ο άνθρωπος όταν του αποδεικνύουν τα λάθη του προσπαθεί να αμυνθεί και να υπερασπίσει τον εαυτό του. Και όταν φταίει, κι’ ας νομίζει ότι είναι σωστός. Για αυτό, εμείς ήμαστε οι επιλογές μας και αυτό που αντιπροσωπεύει τον εαυτό μας. Γιατί, εάν ανεχόμαστε καταστάσεις και σιωπούμε απλά για να μην χάσουμε αυτό που έχουμε, τότε απλά κρυβόμαστε πίσω από μια μάσκα.
Κι’ όταν αυτή η μάσκα πέφτει, τότε όλα όσα έχουμε στην καρδιά μας και πονούν, φανερώνονται και ρίχνουμε φταίξιμο στον εαυτό μας, γιατί δεν μιλήσαμε πιο νωρίς και αφήσαμε το χρόνο να φύγει. Εμείς, λοιπόν, ήμαστε οι επιλογές μας και γι’ αυτό ορισμένοι μπορούν να «εκμεταλλευτούν» με άσχημο τρόπο τα συναισθήματα μας…Γιατί, τους αφήνουμε, με το φόβο να μην χάσουμε αυτά που έχουμε και αυτά που αγαπάμε…
Η ζωή που θα ζήσουμε, θέλουμε να έχουν τις δικές μας επιλογές, σωστές ή λανθασμένες. Είναι δική μας η επιλογή, εάν θέλουμε να ζήσουμε κρυμμένοι πίσω από μια μάσκα, γεμάτη ψέμα και υποκρισία ή εάν θέλουμε να νιώσουμε ελεύθεροι και να μιλήσουμε για αυτά που μας ενοχλούν. Και επιλέγουμε, το δεύτερο, κι’ ας μην αρέσει και γινόμαστε κακοί και γλαφυροί…Πρέπει να μιλήσουμε, για να νιώσουμε και πάλι παιδιά, να εμπιστευτούμε ξανά και να συνεχίσουμε τη ζωή μας, με τις δικές μας επιλογές…