Γιατί έρχεται η στιγμή που δεν αντέχεις και θέλεις να εκφράσεις αυτά που νιώθεις…Γιατί είναι η κατάλληλη ώρα να μιλήσεις και να εξωτερικεύσεις όλο αυτό το θυμό που είχες μέσα σου…Ένας θυμός μια οργή και ένα παράπονο που έκρυβες μέσα σου, τόσα χρόνια.
Δεν ήθελες να πιστέψεις τι ακριβώς συνέβαινε και το έκρυβες στο πίσω μέρος του μυαλού σου, ήθελες να ξεχάσεις και να πάρεις μαζί σου αυτό που σε εξόργιζε περισσότερο από όλα…Η απόλυτη σιωπή, η αδιαφορία ότι δεν ¨τρέχει” τίποτε και εγώ συνεχίζω κανονικά τη ζωή μου.
Γιατί, γιατί ήρθε η ώρα να μάθω περισσότερο το εαυτό μου, να τον αγαπήσω και να αγαπηθώ…Γιατί τώρα, μου φαίνονται όλα πιο αληθινά και πιο ουσιαστικά…Δεν δειλιάζω πλέον να ακούσω τις προσβολές που έχεις να πεις για μένα και θα μείνω να ακούσω τις φτηνές και ανούσιες δικαιολογίες αλλά μετά θα κλείσω την πόρτα και να φύγω για πάντα.
Γιατί τώρα, νοιώθω πιο δυνατή από ποτέ, θέλω να βγάλω από μέσα μου αυτό που πάντα δεν παραδεχόμουν, το θυμό μου, τη αγωνία και τον πόνο μου. Γιατί όλα κάποτε τελειώνουν και τίποτε δεν μένει κρυφό…Γιατί δεν υπάρχει ποτέ διάρκεια για κάτι και όλα χάνονται σε μια στιγμή. Γιατί τώρα; Γιατί τώρα θέλω να ζήσω, να απολαύσω αυτά που είχα παλιά, να κλάψω, να γελάσω αληθινά και ποιος ξέρει να αγαπήσω ξανά…