Μία αιχμηρή ανάρτηση για τον εφιάλτη των πυρκαγιών που βιώνει κάθε Καλοκαίρι η Ελλάδα σχολιάζει ο γνωστός συγγραφέας, Αύγουστος Κορτώ, λέγοντας τα πράγματα με το όνομά τους.
«Φαντάσου έναν άνθρωπο που αμελεί το σώμα και την υγεία του δραματικά: που υποσιτίζεται συστηματικά, που κάνει κατάχρηση τοξικών ουσιών, που δεν αφουγκράζεται το κακό που σαλεύει εντός του – κι όταν μια μέρα, ξαφνικά, αρρωσταίνει, μένει άναυδος με τη διάλυσή του.
Κάπως έτσι αντιμετωπίζει το κράτος τις πυρκαγιές: η αμέλεια, η ευαλωτότητα των δασικών εκτάσεων, η επικρεμάμενη καταστροφή – ελλείψει πυρασφάλειας και πολλών άλλων – είναι πράγματα πασίγνωστα και δεδομένα, κι ωστόσο, κάθε φορά που η φωτιά αφανίζει άλλο ένα κομμάτι της χώρας, μένουν όλοι ενεοί.
Η παθογένεια είναι κραυγαλέα: η Ελλάδα είναι ένα κορμί που λαβώνεται και καταστρέφεται ολοένα, κι όλοι καμωνόμαστε τους κατάπληκτους, λες και – για να δανειστώ τον στίχο του Βάρναλη – φταίει ο Θεός που μας μισεί»
