Όταν γυρίσεις από τη άλλη πλευρά θα δεις κάτι διαφορετικό, δεν είναι λαμπερό ούτε είναι χρυσό. Όμως, κρύβει κάτι το σπάνιο και ξεχωριστό. Ξετυλίγοντας, σιγά –σιγά το «περιτύλιγμα» που έχει γύρω του διακρίνεται το εσωτερικό που κρύβει. Δεν χρειάζεται και πολύ προσπάθεια για να πεις την γνώμη σου, γιατί τα μάτια και η συμπεριφορά δείχνουν τη αλήθεια.
Κάπως έτσι είναι και ο άνθρωπος όταν γνωρίζει κάποιον άλλο. Προσπαθεί να ξετυλίξει το «περιτύλιγμα» για να του φανερώσει την αλήθεια που κρύβει. Το εξωτερικό του, μπορεί να μοιάζει λαμπερό και περιποιημένο, γεμάτο στιλ και φινέτσα. Και ενδεχομένως να μην μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από πάνω του. Να είναι τόσο όμορφη η «συσκευασία» του, που σε θαμπώνει για λίγα μόνο λεπτά. Και όταν χαμόγελα, ξεκινάς και διαπιστώνεις τι περιέχει ακριβώς κάτω από το «περιτύλιγμα».
Όταν στο τέλος, αυτό το όμορφο περιποιημένο «περιτύλιγμα» φύγει σιγά-σιγά ξεδιπλώνεται όλο το εσωτερικό του. Και τότε ξεκίνα η δική μας μελέτη, αρχίζουμε να βλέπουμε ποιο από όλα τα κομμάτια μας αρέσει, ποιο πρέπει να απορρίψουμε και ποιο θα κρατήσουμε για πάντα στην καρδιά μας.
Αυτό όμως που προσπαθούμε να κρατήσουμε είναι το χαμόγελο μας. Αυτό το χαμόγελο που φανερώνει βασικά το χαρακτήρα μας. Από το χαμόγελο μπορούμε να κρίνουμε περισσότερο τον άλλον που έχουμε απέναντι μας και είναι αυτό που στο τέλος θα κρίνει εάν θα μείνει με ή χωρίς «περιτύλιγμα». Από τον τρόπο που χαμογελά κάποιος μπορούμε να καταλάβουμε τι κρύβεται πριν πέσει ολόκληρο το «περιτύλιγμα».
Όταν το χαμόγελο του είναι σφιγμένο, γεμάτο ψέμα και υποκρισία, τότε διαπιστώνουμε ότι δεν άξιζε να ξετυλίξουμε το «περιτύλιγμα», γιατί το χαμόγελο είναι αυτό που μας κάνει να θέλουμε ακόμη περισσότερο να δούμε τι κρύβεται κάτω από αυτό…για να πούμε ότι τελικά αξίζει τον κόπο να ασχοληθούμε περαιτέρω για να «ξετυλίξουμε» το «περιτύλιγμα» μας…
