Η συζήτηση για το δικαίωμα των παιδιών με αναπηρίες να είναι ισότιμα μέλη της σχολικής κοινότητας δεν αφορά μόνο την Κύπρο. Είναι μια μεγάλη εκκρεμότητα και στην Ελλάδα, όπου γονείς ζητούν επίμονα από την Πολιτεία να κάνει το αυτονόητο, να είναι κάθε σχολείο πλήρως προσβάσιμο και πραγματικά συμπεριληπτικό.
Ένα από τα παιδιά που έχουν «γράψει ιστορία» στην επικαιρότητα είναι και ο Παναγιώτης – Ραφαήλ. Ο μικρός που πριν από έξι χρόνια συγκίνησε ολόκληρο τον ελληνισμό, όταν χιλιάδες άνθρωποι ενώθηκαν για να συγκεντρωθεί το τεράστιο ποσό που χρειαζόταν για να υποβληθεί σε γονιδιακή θεραπεία για τη νωτιαία μυϊκή ατροφία, στο εξωτερικό. Ανάμεσά τους και πολλοί Κύπριοι, που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι για να γίνει το ακατόρθωτο… κατόρθωτο.
Σήμερα ο Παναγιώτης-Ραφαήλ είναι μαθητής της Β’ Δημοτικού και, όπως αναφέρουν οι γονείς του στο πιο πρόσφατο μήνυμά τους, η καθημερινότητά του είναι γεμάτη φίλους, δραστηριότητες, γέλια, παιχνίδι και Σαββατοκύριακα πλημμυρισμένα από παιδικές φωνές. Παράλληλα, η οικογένεια του υπενθυμίζει κάτι που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο «Αναμένουμε την ολοκλήρωση των απαραίτητων εργασιών ώστε το σχολείο να γίνει πλήρως προσβάσιμο και συμπεριληπτικό. Είναι δικαίωμα όλων των παιδιών να έχουν απρόσκοπτη πρόσβαση σε όλους τους χώρους του σχολείου, ώστε να νιώθουν ισότιμα μέλη της σχολικής κοινότητας.»
Η χθεσινή ημέρα 21η Νοεμβρίου είναι για τον Παναγιώτη – Ραφαήλ κάτι παραπάνω από μια ημερομηνία στο ημερολόγιο. Είναι, όπως λέει η οικογένειά του, σαν δεύτερα γενέθλια. Πριν από έξι χρόνια, σαν αυτή τη μέρα, πήρε τη θεραπεία που του έδωσε το δικαίωμα να μεγαλώσει. Και τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε γίνει χωρίς τον κόσμο που πίστεψε, μίλησε, μοιράστηκε, πρόσφερε.
Στο βίντεο που ανάρτησε η οικογένεια του ευχαριστεί όσους συνέβαλαν να πετύχει αυτό που πάντοτε ήθελε «Σας ευχαριστώ όλους». Από το πλευρό του φυσικά δεν έλειψαν οι γονείς του, οι οποίοι σήμερα τον βλέπουν να χαμογελά και να μεγαλώνει όπως κάθε παιδί της ηλικίας του. «21 Νοεμβρίου, μια μέρα που για εμάς μοιάζει με δεύτερα γενέθλια. Σαν σήμερα, πριν από 6 χρόνια, ο Παναγιώτης Ραφαήλ πήρε τη θεραπεία που του έδωσε το δικαίωμα να μεγαλώσει. Και τίποτα από αυτά δεν θα είχε συμβεί χωρίς εσάς. Σήμερα, τον βλέπουμε χαρούμενο και γεμάτο φως και νιώθουμε ευλογημένοι! Ο Παναγιώτης Ραφαήλ μεγαλώνει όπως κάθε παιδί της ηλικίας του: έχει χάσει τα πρώτα του δοντάκια, πηγαίνει στη Β’ Δημοτικού, έχει πολλούς φίλους, δραστηριότητες, γέλια, παιχνίδια και Σαββατοκύριακα γεμάτα παιδικές φωνές. Κάποτε όλα αυτά ήταν όνειρο. Τώρα είναι ζωή! Σας ευχαριστούμε που σταθήκανε δίπλα μας τότε. Χάρη σε εσάς, κάθε χαμόγελο, κάθε βήμα, κάθε μικρή πρόοδος είναι ένα θαύμα που συνεχίζεται. Η ελπίδα νίκησε. Και συνεχίζει να νικά, κάθε μέρα.»
Το στοίχημα είναι να μη χρειαστεί ποτέ ξανά κανένα παιδί να δώσει μάχη απλώς για να μπορεί να μπει στο σχολείο του από την πόρτα – και όχι από την πίσω ράμπα της εξαίρεσης.
Κάθε χαμόγελο, κάθε μικρή πρόοδος, κάθε βηματάκι, είναι ένα συνεχόμενο θαύμα που φέρει την υπογραφή χιλιάδων ανθρώπων που δεν τον γνώρισαν ποτέ από κοντά – αλλά τον ένιωσαν δικό τους παιδί. Η ιστορία του Παναγιώτη – Ραφαήλ δεν είναι μόνο ένα «συγκινητικό βίντεο στο Facebook» που είδαμε και προσπεράσαμε. Είναι υπενθύμιση Ότι όταν η κοινωνία ενώνεται, αλλάζουν ζωές, Ότι τα παιδιά με αναπηρίες δεν χρειάζονται λύπηση, αλλά ίσες ευκαιρίες.Ότι η προσβασιμότητα στα σχολεία, στην Κύπρο, στην Ελλάδα, παντού, δεν μπορεί να περιμένει «μέχρι να γίνουν τα έργα». Τα παιδιά μεγαλώνουν τώρα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
