Η Κύπρος καιγόταν. Σπίτια, δάση, περιουσίες χάνονταν στις φλόγες. Όμως δύο άνθρωποι, χωρίς γραβάτες, χωρίς κοστούμια, χωρίς καμία «επίσημη ιδιότητα», πέρασαν τα οδοφράγματα για να δείξουν ότι η ανθρωπιά δεν έχει σύνορα.
Ο Emre Deliceirmark γέμισε το αυτοκίνητό του με τρόφιμα και, με ένα πακέτο ίντερνετ των 3 ευρώ, βρήκε τον δρόμο για τις πληγείσες περιοχές της Ορεινής Λεμεσού. Δεν ρώτησε αν θα τον δεχτούν. Δεν περίμενε οδηγίες. Απλώς πήγε. Εκεί, ανάμεσα σε πυροσβέστες, κατοίκους και αστυνομικούς που έδιναν μάχη, τον φώναξαν «Amigo», «Bro».
Εκεί, που οι ταυτότητες καίγονται όπως τα δέντρα, οι άνθρωποι βλέπουν μόνο την καρδιά. Την ίδια στιγμή, ο Orhan Karagözlü άρχισε να μαζεύει νερά, φάρμακα και τροφές για τα ζώα και τους πυροσβέστες, ζητώντας μόνο από τον κόσμο να βοηθήσει. Κι εκείνος πέρασε το οδόφραγμα με την αποστολή αγάπης, χωρίς καμία «άδεια» παρά μόνο την έγκριση της συνείδησής του.
Αυτές οι πράξεις μας θυμίζουν ότι η ανθρωπιά δεν χρειάζεται υπουργικές αποφάσεις, κάμερες ή τίτλους. Χρειάζεται ανθρώπους που νοιάζονται και δρουν. Και εκεί που οι φωτιές καίνε τα σύνορα στο χώμα, κάτι μέσα μας ελπίζει ότι ίσως μια μέρα, οι πράξεις αυτές θα γίνουν ο κανόνας, όχι η εξαίρεση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
