Μια συγκινητική εκδήλωση πραγματοποίησε απόψε στο Προεδρικό Μέγαρο ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Γονέων και Φίλων της Παιδοογκολογικής Μονάδας. Η επίσκεψη μου στο χώρο της εκδήλωσης ήταν συμβολική και άκρως συγκινητική αφού μετά από πολύ καιρό γνώρισα επιτέλους την μικρή Μοδέστια.
ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ
Στην αρχή, η Μοδέστια ήταν διστακτική μαζί μου, άλλωστε δεν με είχε δει ποτέ από κοντά. Παίζοντας με το κινητό τηλέφωνο της μητέρας της, Στεφανίας δεν μου πολυέδωσε σημασία όταν έκατσα δίπλα της και θέλησα να κουβεντιάσω λίγο μαζί της. Καμιά σημασία, κανένα βλέμμα. Η μητέρα της, μου δικαιολογήθηκε ότι ήταν κουρασμένη αλλά δεν με ενόχλησε καθόλου. Της χαμογέλασα και έφυγα από δίπλα της για να την αφήσω να συνεχίσει το παιχνίδι της.
Η αλήθεια είναι ότι ήθελα να μου χαμογελάσει γιατί βλέποντας την από τις διάφορες φωτογραφίες της αυτό που μου αρέσει περισσότερο είναι τα δύο φωτεινά αθώα ματάκια της και το υπέροχο ζεστό χαμόγελο της. Δεν πέρασε πολύ ώρα….
Παρακολουθήσαμε με ευλάβεια την συγκινητική εκδήλωση, είδαμε να φωταγωγείται το Προεδρικό Μέγαρο με το κίτρινο χρώμα, ακούσαμε την Πρόεδρο του Παγκύπριου Συνδέσμου Γονέων και Φίλων της Παιδοογκολογικής Μονάδας, Λουϊζα Στεφανίδου να μιλά για τον σημαντικό λόγο της εκδήλωσης που έγινε για την ευαισθητοποίηση και ενημέρωση όπου φωταγωγούνται σε κίτρινο χρώμα διάφορα διάσημα κτίρια σε όλες τις χώρες του κόσμου, ακούσαμε την ομιλία της Υπουργού Υγείας, Πόπη Κανάρη…
Λίγο πριν φύγω θέλησα να καληνυχτίσω την μητέρα της Μοδέστιας, Στεφανία και να ξαναδώ από κοντά την μικρούλα. Tης ζήτησα να την πάρω αγκαλιά, άπλωσε τα χέρια της και ήρθε κοντά μου. Ομολογουμένως, δεν το περίμενα καθόλου…
