… Αυτή η λέξη η οποία έφερε τα πάνω-κάτω και μας επηρέασε ψυχολογικά. Έβγαλε στην επιφάνεια συμπεριφορές και πράξεις που δεν περιμέναμε ποτέ να ζήσουμε. Εκεί που πιστεύαμε ότι γνωρίζαμε καλά τα άτομα που είχαμε γύρω μας, διαπιστώσαμε ότι τελικά οι απόψεις μας διαφέρουν κατά πολύ.
Δεν θέλουμε ούτε να αλλάξουμε την άποψη κάποιων ατόμων ούτε να επιβάλλουμε τη γνώμη μας. Ο σωστός άνθρωπος σέβεται την γνώμη του άλλου και απλά την δεχόμαστε είτε δεν μας αρέσει είτε όχι.
Ο κορονοϊός όμως έβγαλε στην επιφάνεια και κάποια συναισθήματα που νοιώθαμε για άτομα που θεωρούσαμε ότι ήταν δίπλα μας. Τώρα διαπιστώνουμε ότι αυτά τα άτομα δεν είναι δίπλα μας αλλά πίσω μας. Γιατί, κοιτώντας μόνο το δικό τους συμφέρον και το πώς θα αντεπεξέλθουν οι συμπεριφορές άλλαξαν, ρίχνοντας κάτω στο πάτωμα τις μάσκες από τα πρόσωπα τους.
Υπάρχουν όμως άτομα που παραμείναν το ίδιο. Που δεν επηρεάστηκαν καθόλου από την πανδημία. Πού ο χαρακτήρας τους έμεινε ο ίδιος και συνεχίζουν, όπως είχαν μάθει στην ζωή τους. Να πηγαίνουν εκεί που τους παίρνει ο άνεμος και να φεύγουν όχι λόγω του κορονοϊου αλλά γιατί δεν έχουν τίποτε άλλο να προσφέρουν. Συνεχίζουν ακάθεκτοι αυτό που έχουν μάθει εδώ και χρόνια από τον καιρό που ήταν έφηβοι να αλλάζουν παραστάσεις γιατί θεωρούν ότι με αυτό τον τρόπο θα νοιώσουν καλύτερα.
Η πανδημία έφερε τα πάνω- κάτω και διαπιστώσαμε ποιοι μας λείπουν περισσότερο και ποιοι όχι. Με ποιους θέλουμε να συνεχίζουμε τη ζωή μας και πώς μπορούμε να σβήσουμε ιστορίες που ζήσαμε, νοιώσαμε, γευτήκαμε και ενδεχομένως να απολαύσαμε. Όμως, αυτή είναι η ευκαιρία μας να ξεκαθαρίσουμε τι πραγματικά νοιώθουμε γι’ κάποιους ανθρώπους.
Να δούμε τον πραγματικό τους χαρακτήρα κι’ εάν δεν μας αρέσει αυτό που έχουμε μπροστά μας να προχωρήσουμε παρακάτω. Να μάθουμε καλύτερα τον εαυτό μας και τις αντοχές μας για να μπορέσουμε μετά που θα τελειώσει όλο αυτό, να δούμε ποιοι τελικά θα μείνουν δίπλα μας και και ποιοι όχι.
