Την δική της άποψη για την σημερινή ημέρα της μαύρης επετείου της 20ης Ιουλίου 1974 δημοσίευσε η πρώην υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως, Έμιλυ Γιολίτη πηγαίνοντας πίσω στο χρόνο, τότε που ο τουρκικός στρατός αποβιβάστηκε στις ακτές της Κερύνειας. Το μακροσκελές κείμενο είναι γραμμένο στα αγγλικά, και αναρτήθηκε στο προσωπικό της λογαριασμό στο instagram.
«Ο λαός της Κύπρου στέκεται με αποτροπιασμό και δυσπιστία καθώς ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επισκέπτεται τις κατεχόμενες περιοχές για να γιορτάσει, σήμερα, την 47η επέτειο της εισβολής στο νησί μας και αποκαλύπτει το σχέδιο δράσης του. Το Κυπριακό (ακαιρώς χαρακτηρισμένο) «πρόβλημα», αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του δημοσίου διεθνούς δικαίου, το οποίο το διεθνές δικαστήριο επιτρέπει να επιμένει στην ατιμωρησία, μια ξένη εισβολή, μια συνεχιζόμενη παράνομη κατοχή και απόπειρα απόσχισης από την Τουρκία. Για δεκαετίες επιτρέψαμε το «πρόβλημα» να παρουσιάζεται ανακριβώς ως μια δικοινοτική διαμάχη, ένα «πρόβλημα» το οποίο οι δύο κοινότητες επιδιώκουν κατά καιρούς και αποτυγχάνουν να επιλύσουν. Απογυμνωμένο από τις βασικές του διαστάσεις, το κυπριακό «πρόβλημα» είναι απλό και παγκόσμιο.
Πρόκειται για μια αποκατάσταση της διεθνούς έννομης τάξης, ένα λάθος που πρέπει να διορθωθεί. Το διεθνές δικαστήριο, το Συμβούλιο Ασφαλείας, η ΕΕ, δεν μπορούν να συνεχίσουν να το επιβεβαιώνουν, εκφράζοντας ανησυχία. Το Συμβούλιο Ασφαλείας είναι ο φύλακας του διεθνούς δικαίου και της τάξης και πρέπει να ανταποκριθεί στην πρόκληση ή να επιτρέψει στην παγκόσμια τάξη να υποκύψει στην αταξία και τον αμοραλισμό. Το Συμβούλιο Ασφαλείας αντλεί τη νομιμότητά του από το να συμπεριφέρεται κατά τρόπο σύμφωνο με τις διακηρυκτικές αξίες και διακηρύξεις.
Αυτό είναι επιτακτική ανάγκη ώστε η ανθρωπότητα να μην πέσει στην αναρχία. Η Κύπρος πρέπει να απελευθερωθεί. Και θα ήταν στην καλύτερη περίπτωση αναχρονισμός να αναζητηθεί σήμερα μια λύση, η οποία θα χωρίζει τεχνητά σε ζώνες και κοινότητες ένα νησί, το οποίο, παρά την κατοχή του, έχει καταφέρει να προσχωρήσει στο γεωγραφικό του σύνολο σε μια Ένωση, οι Συνθήκες της οποίας κατοχυρώνουν τις ελευθερίες και τις αξίες που απαιτούνται για τη διασφάλιση διαρκούς ειρήνης. Εμείς μαζί, όλοι οι πολίτες της Κύπρου, επιδιώκουμε διαρκή ασφάλεια για όλες τις κοινότητες και όλους τους ανθρώπους που κατοικούν νόμιμα στο νησί μας, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά, των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων. “Χωρίς διχοτόμηση, χωρίς ομοσπονδία” γράφει η πινακίδα του 1975. Θέλουμε όλο το νησί μας να ανήκει σε όλα τα παιδιά μας».
