Σε μια συγκινητική μακροσκελή ανάρτηση για τον γιο της Ανδρέα, ο οποίος ενηλικιώνεται προέβη η Έλενα Γαλαταριώτη. Η συγγραφέας και σεναριογράφος ανησυχεί όπως κάθε μητέρα που τα παιδιά τους, ανοίγουν τα «φτερά» τους.
«Εγώ? Πως είναι δυνατόν από το πρωί εγώ να μη μπορώ να σου γράψω…. Εγώ που όλη μου η ζωή ήταν μια πένα… Τι να σου πω? Είναι και εκείνο το απίστευτο συναίσθημα που νιώθω από το πρωί κοιτάζοντας σε. Σήμερα ενηλικιώνεσαι! Αν είναι ποτέ δυνατόν! Το μικρό μου, τοσοδούλικο μωράκι που γεννήθηκε μόλις ένα κιλό και κάτι γίνεται ενήλικας! Κάποιος μου κάνει πλάκα. Δε μπορεί? Φοβάμαι! Φοβάμαι, όπως όλες οι μανάδες που βρέθηκαν και θα βρεθούν στην θέση μου, ότι θα πονέσεις εκεί έξω. “Μ΄ ανησυχώ για σένα ανησυχώ, – αν σ΄ αγαπάνε οι άλλοι όπως εγώ”. Ναι αυτό φοβάμαι. Δε μπορώ να κάνω όμως τίποτα. Πρέπει να σε σπρώξω από αυτήν τη ριμαδοφωλιά και να εύχομαι μόνο να σ΄ έμαθα να πετάς. Να κλείσω για λίγο τα μάτια και όταν τα ξανανοίξω να σε δω στον ουρανό και όχι πεσμένο στο έδαφος. Καλό ταξίδι μωρό μου…. πέταξε όσο πιο ψηλά μπορείς. Πέταξε! Πέταξε σε καθάριους, γεμάτους φώς ουρανούς. Κι΄εγώ – να θυμάσαι – θα είμαι πάντα σ΄αυτή τη φωλιά και θα σε περιμένω. Αν παρελπίδα κάποτε τσακίσουν οι φτερούγες σου εγώ θα είμαι εδώ… να σε χώσω ξανά κάτω από τις δικές μου φτερούγες, να σε ζεστάνω, να σε φροντίσω, κι΄όταν έρθει η στιγμή να σε ξανασπρώξω να πετάξεις.
Καλό και ευτυχισμένο ταξίδι στην ζωή να έχεις αγάπη μου.
Και μια Καβαφική νουθεσία να έχεις πάντα στο μυαλό σου…
«Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον – όσο μπορείς: μην την εξευτελίσεις»
ΥΣ Η μαμμά σ΄αγαπάει!».
