Η 12η Μαΐου καθιερώθηκε ως Διεθνής Ημέρα Νοσηλευτών για να τιμήσει τη γέννηση το 1820 της Φλόρενς Νάιτινγκεϊλ, της αγγλοϊταλίδας φιλάνθρωπου που θεωρείται η ιδρύτρια της σύγχρονης νοσηλευτικής.
Η συγκεκριμένη ημέρα θέλει να θυμίσει σε όλους μας την ανεκτίμητη συνεισφορά των νοσοκόμων σε κάθε κοινωνία. Η νοσηλευτική, γενικώς, θεωρείται ένα από τα πιο υποεκτιμημένα και κακοπληρωμένα επαγγέλματα. Η 12η Μαΐου καθιερώθηκε ως Διεθνής Ημέρα Αδελφών Νοσοκόμων για να τιμήσει τη γέννηση το 1820 της Φλόρενς Ναϊτινγκέιλ, της αγγλοϊταλίδας φιλάνθρωπου που θεωρείται η ιδρύτρια της σύγχρονης νοσηλευτικής.
Σύμφωνα με το μεταφρασμένο κείμενο του International Council of Nurses, του Διεθνούς Συμβουλίου Αδελφών Νοσοκόμων δηλαδή, και με αφορμή τον φετινό εορτασμό της Διεθνούς Ημέρας Νοσηλευτών αναφέρεται ότι:
“Αναζητώντας ποιότητα και πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη θα πρέπει συνεχώς κατά την παροχή φροντίδας να προσπαθούμε να εφαρμόζουμε την “νοσηλευτική βασισμένη σε ενδείξεις”.Σήμερα, οι ανισότητες όσον αφορά την ποιότητα και την ποσότητα των υπηρεσιών υγείας, όπως επίσης και οι μειωμένοι οικονομικοί πόροι αποτελούν πρόκληση για όλα τα Συστήματα Υγείας, παγκοσμίως. Η λήψη αποφάσεων, που στηρίζεται σε ελλιπή ενημέρωση, αποτελεί ένα από τους κύριους λόγους για την αποτυχία παροχής των υπηρεσιών περίθαλψης κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Επίσης, είναι δυνατόν να οδηγήσει σε λιγότερο αποτελεσματική και άνιση διαθεσιμότητα των υπηρεσιών υγείας. Η χρήση των ενδείξεων κατά την παροχή φροντίδας αποτελεί έναν σημαντικό αλλά ταυτόχρονα εφικτό τρόπο βελτίωσης της απόδοσης του συστήματος υγείας.
Η αυξημένη διαθεσιμότητα της πληροφόρησης υποδηλώνει, ότι η εύρεση των στοιχείων αυτών είναι εύκολη. Τώρα, περισσότερο από ποτέ, οι νοσηλευτές χρειάζεται να μάθουν όχι μόνο πώς να συλλέξουν τις ενδείξεις, αλλά και πώς να εφαρμόσουν τη γνώση αυτή στην καθημερινή κλινική πράξη. Ωστόσο, όλες οι ενδείξεις δεν είναι ισχυρές ή αξιόπιστες. Οι νοσηλευτές θα πρέπει να μάθουν να αναγνωρίζουν τις καλύτερες από τις διαθέσιμες ενδείξεις, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες και τις προτιμήσεις των χρηστών των υπηρεσιών υγείας, ενώ χρησιμοποιώντας την προσωπική τους εμπειρογνωμοσύνη, τις δεξιότητές τους και την κλινική τους κρίση θα πρέπει να μάθουν να αναγνωρίζουν τη σκοπιμότητα της χρήσης των ενδείξεων στο δικό τους πλαίσιο.
Αυτό το κείμενο της Διεθνούς Ημέρας του Νοσηλευτή του 2012 ενδυναμώνει τους νοσηλευτές να αναγνωρίσουν ποιες ενδείξεις θα εφαρμόσουν στην πράξη και πως θα τις ερμηνεύσουν και τέλος εφόσον τα αναμενόμενα αποτελέσματα είναι αρκετά σημαντικά να αλλάξουν την πρακτική και να χρησιμοποιήσουν τους πολύτιμους πόρους που μπορεί να χρειάζονται.
