Έφυγε από τη ζωή η Αύρα Γρηγορίου, η 67χρονη γυναίκα που πριν δύο μέρες συγκλόνισε το πανελλήνιο με την πράξη της απελπισίας έξω από την Αίγλη Ζαππείου. Δημοσιογράφος με μακρά πορεία σε σημαντικά μέσα, η Αύρα πέρασε τα τελευταία της χρόνια βυθισμένη στη σιωπή, τη φτώχεια και την αφάνεια – μια από τις πολλές αόρατες φιγούρες μιας κοινωνίας που έχει μάθει να προσπερνά.
Το πρωί της Τετάρτης 30 Ιουλίου, γύρω στις 10:00, αυτοπυρπολήθηκε μπροστά στην Αίγλη Ζαππείου. Μπροστά σε περαστικούς, τουρίστες, στρατιώτες της Προεδρικής Φρουράς που ετοιμάζονταν για την αλλαγή στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Μπροστά σε ένα σύστημα που είχε πάψει εδώ και καιρό να την βλέπει. Οι Εύζωνες και παρευρισκόμενοι έσπευσαν με πυροσβεστήρα και πρόλαβαν να σβήσουν τη φωτιά. Η Αύρα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με εκτεταμένα εγκαύματα, δίνοντας για λίγες ώρες ακόμη μια άνιση μάχη. Την Πέμπτη, υπέκυψε στα τραύματά της.
Η Αύρα Γρηγορίου, σε παλαιότερη φωτογραφία από τα χρόνια που ασκούσε με πάθος και ήθος το λειτούργημα της δημοσιογραφίας – πριν η σιωπή και η αδιαφορία την καταπιούν.
Δεν ήταν μια απλή είδηση. Ήταν μια κραυγή. Ένα «φτάνει πια» που ακούστηκε όχι με λόγια – η Αύρα δεν μίλησε – αλλά με φλόγες. Ήταν το τέλος μιας ζωής γεμάτης λέξεις, που έκλεισε μέσα στην απόλυτη σιωπή.
Πίσω από την τραγική της πράξη, κρύβεται η σκληρή πραγματικότητα πολλών ανθρώπων που ζουν στα όρια, ξεχασμένοι από την πολιτεία, μακριά από φώτα και τίτλους. Κι όμως, κάποτε ήταν εκεί. Έγραφαν. Πληροφορούσαν. Έδιναν βήμα στους άλλους. Μέχρι που δεν τους έμεινε ούτε ένα ευρώ για τους ίδιους. Η ιστορία της Αύρας δεν πρέπει να ξεχαστεί. Όχι για να μας σοκάρει – αλλά για να μας ξυπνήσει. Για να μάθουμε να κοιτάμε λίγο παραπέρα από το προφανές. Για να μην χρειαστεί ποτέ ξανά μια ψυχή να μιλήσει μέσα από τις στάχτες της.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
