Ο Κύπριος καλλιτέχνης Χαμπής Τσαγγάρης, ο οποίος τιμήθηκε με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς – Βραβεία Europa Nostra 2023 ξεσπά μέσω ανάρτησής του, δίνοντας τη δική του απάντηση στο Έπαρχο Λεμεσού, Μάριε Αλεξάνδρου, μιλώντας για την κατάσταση που επικρατεί εδώ και πέντε χρόνια στο μουσείο χαρακτικής του.
Ο καλλιτέχνης αφού έχει αποταθεί στους αρμοδίους του κράτους δεν βρέθηκε λύση με αποτέλεσμα να μένει κλειστό το Μουσείο λόγω της υγρασίας που επικρατεί στο χώρο του οικήματος.
«ΜΑ, ΤΙ ΛΑΛΕΙΤΕ ΚΥΡΙΕ ΕΠΑΡΧΕ;
Κύριε Έπαρχε Λεμεσού, Μάριε Αλεξάνδρου,
Εδκιάβασα την συνέντευξην σας στο ΚΥΠΕ τζ̆ι επρόσεξα ότι σε τέσσερα σημεία λαλείτε για “ενός από τα επαγγελματικά υποστατικά του κ. Τσαγγάρη”, “τα υποστατικά του Χαμπή Τσαγγάρη είναι επαγγελματικά”, “Όταν το υποστατικό είναι επαγγελματικό, η ευθύνη βαρύνει αποκλειστικά τον εκμισθωτή, στην προκειμένη περίπτωση τον κ. Τσαγγάρη”, “βορείως των επαγγελματικών υποστατικών του Χαμπή Τσαγγάρη”.
Τι επάγγελμαν κάμνω, κύριε Έπαρχε;
Μέν μου πείτε “χαράκτης”, γιατί ποττέ δεν ήταν επάγγελμαν για μέναν η χαρακτική. Εν μέσον έκφρασης μου τζ̆ι εκφράστηκα όπως ξέρουν καλά οι αθθρώποι του πολιτισμού. Τα επαγγελματικά υποστατικά μου, που λαλείτε, εν χώρος πολύχρονης προσφοράς σε σ̆ιλλιάες Κύπριους τζ̆αι ξένους!
ΔΩΡΕΑΝ, κύριε Έπαρχε…
Εσείς εκόψετε μακριά. Λαλείτε στην συνέντευξην σας “Εμείς ωστόσο πήγαμε εκεί καλή τη πίστει γιατί πρόκειται για Μουσείο”. Κάμνετε μου χαττήριν, κύριε Έπαρχε; Να μου λείπει. Τούτον το “καλή τη πίστει” δεν το είδα πέντε χρόνια που με περιπαίζει η Υπηρεσία Τουρκοκυπριακών περιουσιών Λεμεσού.
Δεν το είδα ούτε στην απάντησην που μου εδώσετε στα ηλεκτρονικά μηνύματα που σας έπεψα τον Ιούνην, στην απελπισίαν μου για την απραξίαν της Υπηρεσίας Τ/Κ Περιουσιών. Εγράψετε μου, τότε: “τα θέματα και τα προβλήματα που αφορούν Τ/Κ Περιουσίες τα χειρίζεται ο Κλάδος Διαχείρισης Τ/Κ Περιουσιών Λεμεσού, στον οποίο διαβιβάζονται τα αιτήματα σας για να τύχουν χειρισμού λόγω αρμοδιότητας.”
Έθελα να φκω ΄που τον λάκκον τζ̆ι εζήτησα χείραν βοηθείας, αλλά εσείς είπετε μου να ξαναππέσω στον λάκκον. Καλή τη πίστει! Δεν καταλάβω ’που τεχνικά θέματα, κύριε Έπαρχε, αλλά άμαν λαλείτε: “Για να επιλυθεί το πρόβλημα 100%, αν ήταν τεχνικά εφικτό, (…) θα πρέπει να χαλάσουμε τη διπλανή κατοικία”, τζ̆αι “Επομένως, η υγρασία δεν μπορεί να εξαφανιστεί εντελώς”, θυμίζετε μου την κυπριακήν παροιμίαν “Απ’όν θέλει να πάει στον μύλον, πέντε μήνες κοσ̆σ̆ινίζει”.
Εσείς εκάμετέ το πέντε χρόνια! Μή κακόν να χαλάσετε το σπίτιν του γείτονα. Τι σας έφταιξεν; Αθώον το σπίτιν, χωρίς κανέναν ρόλον στην υπόθεσην. Ποιόν θέλετε να φοητσ̆άσετε; Λαλείτε: “Νοουμένου ότι θα εξασφαλίσουμε άδεια από τους εκμισθωτές των δύο παρακείμενων κατοικιών, θα κάνουμε κάποια έργα, ασχέτως του αποτελέσματος”. “Χωρίς τη συγκατάθεσή τους δεν μπορεί να γίνει τίποτε”.
Τα νερά έρκουνται ’που την αυλήν ενός των εκμισθωτών. Πριν μισθώσει το υποστατικόν του, δεν υπήρξεν ποττέ πρόβλημαν υγρασίας στο Αρχείον του Μουσείου. Τζ̆ειαμαί εν η ρίζα του κακού. Τζ̆ι αν δεν δώσει την συγκατάθεσην του;
Εκαταλήξετε στην συνέντευξην σας στο ΚΥΠΕ, λαλώντας: “Η υγρασία αποκλείεται να εξαφανιστεί εντελώς. Εάν όμως μειωθεί, δεν θα προκαλείται μεγάλη ζημιά στον χώρο γιατί το νερό θα εξατμίζεται εσωτερικά”. Το πόσον μιάλην ή μιτσ̆άν ζημιάν θα προκαλέσουν, θα το δούμεν στα χαρακτικά που φυλάσσουνται στο Αρχείον του Μουσείου. Τα χαρακτικά εν τυπωμένα σε χαρτίν.
Ξέρετε καλά, κύριε Έπαρχε, πόσον πειράζεται το χαρτίν ’που την υγρασίαν… Έχω ήσυχην την συνείδησην μου ότι επρόσφερα στην Κύπρον ό,τι καλλύττερον με όσα ξέρω στην χαρακτικήν. Εγέννησα μιαν Σχολήν τζ̆ι έναν Μουσείον. Δεν θα ξαναννοίξουν, αν δεν στεγνώσει το πάτωμαν του Αρχείου του Μουσείου. Θέλω να πιστεύκω ότι κανένας δεν θα έθελεν να γινεί νεκροθάφτης τούντου μοναδικού έργου…
Χαμπής Τσαγγάρης»
