Ότι και να πεις ή να γράψεις για την Naomi Campbell είναι λίγο. Το σουπερ-μόντελ που έχει γράψει ιστορία στο χώρο της μόδας στα πενήντα της χρόνια εξομολογείται τις δυσκολίες που συνάντησε ξεκινώντας την καριέρα της και θυμάται πώς κατάφερε να τις ξεπεράσει.
Η «μαύρη γαζέλα» όπως την αποκαλούν σε άρθρο της στο CNN, μίλησε ότι την ανακάλυψαν όταν ήταν ακόμη στην εφηβεία και ενώ περπατούσε με δύο λευκές φίλες της σε περιοχή του Λονδίνου. Η Αμερικανίδα ατζέντισσα Beth Bolt, η οποία δεν δίστασε να πλησιάσει την νεαρή Ναόμι και να τη ρωτήσει αν είχε ποτέ της σκεφτεί να εργαστεί ως μοντέλο.
«Η άμεση αντίδρασή μου ήταν η έκπληξη και ο ενθουσιασμός, βασικά, πολλά συναισθήματα μαζί. Κοιτώντας πίσω, θεωρώ πως εάν ήμουν εγώ ατζέντισσα δεν θα με είχα προσεγγίσει». Η μια από τις φίλες μου ήδη εργαζόταν ως μοντέλο. Είχε πανέμορφα ξανθά μαλλιά, ήταν η προφανής επιλογή. Δεν λέω ότι οι μαύρες δεν είμαστε όμορφες, αλλά το να επιλέγω ενώ στεκόμουν δίπλα σε αυτά τα δύο κορίτσια- Ας πούμε ότι ευχαριστώ το Θεό που η Beth πρόσεξε εμένα»
«Όταν πρωτοπήγα σε κάστινγκ στο Λονδίνο, γνώρισα κοπέλες που έφεραν βαρέως την απόρριψη. Δεν τις ήξερα, αλλά τους έλεγα αυτό που μου είχε πει και εμένα η μητέρα μου»
Σημαντικό ρόλο στην ανέλιξή της θεωρεί πως έπαιξαν οι φίλες της, συνάδελφοι και επίσης σούπερ μόντελ, Linda Evangelista και Christy Turlington την δεκαετία του ’80. «Με υποστήριξαν και οι δύο πάρα πολύ. Για τον οποιοδήποτε λόγο, κάποιοι σχεδιαστές δεν με επέλεγαν για τις επιδείξεις τους και γενικότερα απέφευγαν τα μαύρα μοντέλα».
H ίδια δεν τα έβαλε κάτω και προσπάθησε να εισέλθει στο μαγικό κόσμο της μόδας «Δεν άφησα ποτέ τίποτα να με πάρει από κάτω. Καθώς από μικρή συμμετείχα σε οντισιόν και θεατρικές παραστάσεις, καταλάβαινα τι σήμαινε το να είσαι μαύρη». Η ίδια παραδέχεται ότι έπρεπε να προσπαθήσει διπλά λόγω του χρώματος της «Έπρεπε να προσπαθείς διπλά. Όταν πρωτοπήγα σε κάστινγκ στο Λονδίνο, γνώρισα κοπέλες που έφεραν βαρέως την απόρριψη. Δεν τις ήξερα, αλλά τους έλεγα αυτό που μου είχε πει και εμένα η μητέρα μου: Μην το παίρνεις προσωπικά, απλά έτσι είναι η φύση της δουλειάς».
«Τρεις μήνες μετά, φωτογραφήθηκα για το εξώφυλλο και της γαλλικής Vogue. Αρχικά, μου είχαν πει πως θα ήταν αδύνατον»
Σήμερα η ίδια παραδέχεται ότι οφείλει πάρα πολλά στις φίλες της Linda και Christy «Στην Λίντα και την Κρίστι, χρωστάω πολλά. Έλεγαν στους σχεδιαστές ότι δεν θα συμμετείχαν στα σόου τους, αν δεν έπαιρναν και εμένα. Όταν περπατούσα, ένιωθα νικήτρια, αλλά και εξαιρετικά ευγνώμων». Παραδέχεται ότι η καριέρα της, της δίδαξε πολλά αλλά δεν μπορεί να μετατρέψει την προκατάληψη που είχαν για το πρόσωπο της. «Εάν η καριέρα μου μού δίδαξε κάτι, αυτό είναι το ότι πάντα μπορείς να μετατρέψεις την προκατάληψη. Δεν πρέπει ποτέ να τα παρατάς. Ο ρατσισμός είναι απλή άγνοια».
Αναπολώντας τα χρόνια που πέρασαν η 50χρονη «μαύρη γαζέλα» θυμάται το πρώτο εξώφυλλο που έκανε για λογαριασμό της ιταλικής Vogue, το 1988, όπου η μακιγιέζ δεν είχε φέρει την σωστή απόχρωση μέικ- απ, ενδεχομένως μη γνωρίζοντας πως η Naomi ήταν μαύρη. «Απλούστατα, από τότε και στο εξής, έπαιρνα μαζί μου το δικό μου μέικ- απ και την δική μου πούδρα στις φωτογραφίσεις. Τρεις μήνες μετά, φωτογραφήθηκα για το εξώφυλλο και της γαλλικής Vogue. Αρχικά, μου είχαν πει πως θα ήταν αδύνατον. Συνειδητοποίησα πως ποτέ ξανά δεν είχαν μια μαύρη στο εξώφυλλό τους».
«Τότε θυμάμαι πως με είχε υποστηρίξει σθεναρά ο Ιβ Σεν Λοράν, καθώς ήμουν ένα από τα μοντέλα του. Αν και τελικά το εξώφυλλο δεν μου άρεσε ιδιαίτερα, εκ των υστέρων κατάλαβα ότι είχα γράψει ιστορία. Αυτό αντιστάθμισε την οποιαδήποτε πίεση είχα βιώσει τότε».
«Θέλω να πιστεύω πως αυτή η βιομηχανία γίνεται ολοένα και καλύτερη για τα μαύρα μοντέλα»
Ευγνωμοσύνη όμως νοιώθει και για την αρχισυντάκτρια της αμερικανικής Vogue, Anna Wintour. Το 1989, η σιδερά κυρία είχε επιμείνει, παρά τις αντιρρήσεις που συνάντησε, στο να αποτελέσει η «μαύρη γαζέλα» το πρόσωπο του εξωφύλλου του τεύχους του Σεπτεμβρίου, το οποίο παραδοσιακά θεωρείται το πιο σημαντικό τεύχος του εντύπου. «Θέλω να πιστεύω πως αυτή η βιομηχανία γίνεται ολοένα και καλύτερη για τα μαύρα μοντέλα. Τα πράγματα έχουν αλλάξει, αν και η προκατάληψη ποτέ δεν απουσιάζει εντελώς».
Στόχος της, είναι όπως αποτελεί η σύνδεση των μοντέλων και σχεδιαστών από την Αφρική με τον υπόλοιπο κόσμο. Ως παραδείγματα της δράσης της, αναφέρει το γεγονός ότι υπήρξε συμπαραγωγός της Εβδομάδας Μόδας στο Λάγος της Νιγηρίας και την συμμετοχή της στην Σύνοδο Κορυφής Αφρικανών Γυναικών στο Ντουρμπάν της Νοτίου Αφρικής. «Θέλω να ανταποδώσω. Είναι τόσο απλό. Δεν μπορώ να κάνω τα πάντα, αλλά αυτά που μπορώ, θέλω να τα κάνω. Ποτέ δεν θα χρησιμοποιήσω την λέξη «αποσύρομαι». «Ξεκουράζομαι», ίσως, αλλά, «αποσύρομαι»; Ποτέ».
