Ο Gordon Hartman από το Τέξας αποδεικνύει έμπρακτα το ρόλο του πατέρα με όλη τη σημασία της λέξης. Όταν συνειδητοποίησε πως στην πόλη του δεν υπάρχουν θεματικά πάρκα για παιδιά με ειδικές ανάγκες, ένα εκ των οποίων είναι και η κόρη του, Morgan, αποφάσισε να φτιάξει ένα ο ίδιος, δίνοντας την ευκαιρία σε παιδιά με ιδιαιτερότητες να ψυχαγωγούνται και να περνούν το χρόνο τους όμορφα.
Ο πατέρας πολλές φορές είχε πάει την κόρη του σε διάφορες πισίνες για να παίξει με το νερό, οι δυσάρεστες ωστόσο αντιδράσεις των παιδιών που βρίσκονταν εκεί τον απέτρεψαν από το να πράξει πάλι το ίδιο. «Κατανοώ και δικαιολογώ τον αυθορμητισμό των παιδιών όταν έρχονται σε επαφή με άτομα που είναι ”ιδιαίτερα” και δεν μπορώ να τα κατηγορήσω. Η Morgan είναι μια όμορφη μικρή κυρία. Όταν κάποιος τη γνωρίζει εισπράττει ένα χαμόγελο, ενώ σίγουρα εκείνη θέλει να τον πάρει αγκαλιά. Πολλές φορές στενοχωριέται που δεν την αποδέχονται όλοι».
Το 2007 αποφάσισε να δημιουργήσει ένα θεματικό πάρκο μόνος του, αφού έπειτα από έρευνα που πραγματοποίησε μαζί με τη σύζυγό του, Maggie διαπίστωσαν πως δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο. Πρώην κατασκευαστής ακινήτων, πούλησε τις επιχειρήσεις το 2005, για να ιδρύσει το Οικογενειακό Ίδρυμα Gordon Hartman, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό, με στόχο τη βοήθεια ανθρώπων με αναπηρία. Ο ιδανικός χώρος βρέθηκε σε ένα εγκαταλελειμμένο λατομείο στο Σαν Αντόνιο, στο Τέξας. Ο άνδρας για την κατασκευή συμβουλεύτηκε γιατρούς, ψυχοθεραπευτές και γονείς ατόμων με αναπηρία.
Το πάρκο ονομάστηκε «Morgan’s Wonderland», ενώ κόστισε 34 εκατομμύρια δολάρια. Άνοιξε τις πόρτες του στο κοινό το 2010. Ανάμεσα στα αξιοθέατα του χώρου είναι μια παιδικά χαρά και ένα τρένο μινιατούρα. Οι επισκέπτες συχνά λένε στον Hartman πως δεν έχουν αντικρίσει πάλι κάτι παρόμοιο και τον συγχαίρουν. Το πάρκο περιλαμβάνει και ένα καρουζέλ ειδικά σχεδιασμένο για αναπηρικά αμαξίδια. O Hartman αποκαλύπτει πως η Morgan στην αρχή φοβόταν να ανέβει εκεί, αλλά στη συνέχεια κατάφερε να ξεπεράσει τη φοβία της. Από τη στιγμή που άνοιξε το «Morgan’s Wonderland» έχει υποδεχτεί πάνω από ένα εκατομμύριο επισκέπτες από 67 χώρες και 50 αμερικάνικα κράτη. Το 1/3 του προσωπικού είναι άτομα με αναπηρίες, ενώ η είσοδος είναι ελεύθερη για τα άτομα με ανάλογες ιδιαιτερότητες.
