Μια ιστορία που μπορούσε να ήταν βγαλμένη από μυθιστόρημα έζησε η Maria Toorpakai Wazir η οποία μεγάλωσε στο Πακιστάν, ελεγχόμενη από τους Ταλιμπάν περιοχή του Βαζιριστάν όπου οι άνθρωποι ζουν με το δικό τους αυστηρό κώδικα τιμής. Εκεί που οι γυναίκες απαγορεύεται να περπατήσουν μόνες αν δεν συνοδεύονται από κάποιον άντρα, απαγορεύεται να πάνε σχολείο, να παρακολουθήσουν τηλεόραση, να ακούσουν μουσική ή ακόμα και να διαβάσουν. Η Μaria όμως κατάφερε με πείσμα να διακριθεί και να εξελιχθεί σε μια πρωτοκλασάτη αθλήτρια του επαγγελματικού σκουός με έναν εντελώς ανορθόδοξο τρόπο: προσποιήθηκε το αγόρι.
«Κατάλαβα από πολύ μικρή ότι τα αγόρια ζουν πολύ διαφορετικά. Έβλεπα τα κορίτσια να μένουν στο σπίτι και να μεγαλώνουν τα μικρότερα αδέρφια τους…Ήταν τόσο βαρετό. Εγώ ήμουν διαφορετική. Ήξερα ότι δεν μπορούσα να το κάνω αυτό».
Όταν ήταν τεσσάρων ετών διαπίστωσε ότι η ζωή για τα αγόρια ήταν πολύ καλύτερη από τα κορίτσια και έτσι ανακοίνωσε στους γονείς της ότι προτιμά να παίζει με τα αγόρια. Μάζεψε και έκαψε όλα τα φορέματα της, έκοψε τα μαλλιά της κοντά, και φόρεσε τα ρούχα του αδερφού της. «Ήθελα απλώς να είμαι ελεύθερη και ο μόνος τρόπος ελευθερίας που μπορούσα να δω ήταν τα ρούχα ενός αγοριού.» Ο πατέρας της αποφάσισε να στηρίξει την απόφασή της και άρχισε να την αποκαλεί Τζένγκις Χαν, δίνοντας της το όνομα του Μογγόλου πολέμαρχου.
«Ήθελα απλώς να είμαι ελεύθερη και ο μόνος τρόπος ελευθερίας που μπορούσα να δω ήταν τα ρούχα ενός αγοριού.»
Ο πατέρας της Shamsul που ήταν ένας από τους πρεσβύτερους της φυλής, αδιαφορώντας για τις γενικότερες πεποιθήσεις, εκπαίδευσε ιδιωτικά την κόρη του και ενθάρρυνε το ενδιαφέρον της για τον αθλητισμό. Έτσι η Μαρία ανακάλυψε τον σκουός και μαζί μ’ αυτό την αληθινή της κλίση.
«Ο μπαμπάς μου ενθουσιάστηκε με την ιδέα ότι θα έβγαζα την οργή μου στον τοίχο και όχι στους άλλους ανθρώπους. Ήμουν ένα πολύ επιθετικό παιδί.»
Η συμμετοχή της σε μία ακαδημία σκουός απαιτούσε την παροχή πιστοποιητικού γέννησης στον διευθυντή της, που ευτυχώς είχε τις ίδιες πεποιθήσεις με τον πατέρα της και της επέτρεψε να συμμετέχει. Μετά από λίγους μήνες η Μαρία αγωνίστηκε ως αγόρι στο πρώτο του τοπικό τουρνουά σκουός και κέρδισε. Μέχρι που οι Ταλιμπάν έμαθαν το μυστικό της και την απειλούσαν ότι θα την σκοτώσουν. Απρόθυμη να εγκαταλείψει το όνειρό της η Μαρία άρχισε να προπονείται και να αγωνίζεται ως κορίτσι. Στα 16 της κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα νεαρών γυναικών, κέρδισε την παγκόσμια προσοχή και θαυμασμό για τη μεγάλη της αθλητική επιτυχία και τιμήθηκε από τον πρόεδρο του Πακιστάν για τα επιτεύγματά της.
Η Μαρία πέρασε τα επόμενα τρία χρόνια της ζωής της κλειδωμένη στο σπίτι της, παίζοντας σκουός στους τοίχους του δωματίου της και στέλνοντας χιλιάδες emails σε προπονητές του σκουός σε όλο τον κόσμο αναζητώντας βοήθεια για να φύγει από το Πακιστάν. Τελικά της απάντησε ο Jonathan Power, πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής και της ζήτησε να έρθει στο Τορόντο και να εκπαιδευτεί μαζί του. Η Μαρία σήμερα ζει και προπονείται στον Καναδά και κατέχει την 47η θέση στην παγκόσμια κατάταξη του αθλήματος της. Η Μαρία παίζει ακόμα για το Πακιστάν. Η ίδια μάλιστα εξακολουθεί να επισκέπτεται την οικογένειά της στο Πακιστάν όπου βοηθάει στην ίδρυση ενός νοσοκομείου και ελπίζει να εμπνεύσει κι άλλους να κάνουν το ίδιο. Το Τορόντο είναι το δεύτερο σπίτι της. Συνεχίζει να προπονείται εντατικά για να κατακτήσει τον στόχο της που δεν είναι άλλος από το παγκόσμιο πρωτάθλημα του σκουός.
Η Μαρία σήμερα ζει και προπονείται στον Καναδά και κατέχει την 47η θέση στην παγκόσμια κατάταξη του αθλήματος της.
«Ξέρω ότι όσο πιο ψηλά πηγαίνεις τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος. Αλλά κατάγομαι από τη φυλή των Wazir και δεν τα παρατάμε ποτέ. Έχω πολύ μεγάλη πίστη: αν πρόκειται να σε βρει ο θάνατος μπορεί να σε βρει στο δρόμο, στο κρεβάτι, ή μπορεί να έρθει από τους Ταλιμπάν, εγώ τουλάχιστον θέλω να ξέρω ότι κάνω ότι μπορώ.»
Η 26χρονη σήμερα Μαρία διηγείται την ιστορία της για το Girl Unbound: The War to Be Her, το ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε για την ζωή της από την Erin Heidenreich, το οποίο θα προβληθεί στα πλαίσια του φεστιβάλ Human Rights Watch Film Festival.
Πηγή: LIFO
