Ένας άγγελος επί της γης μπορεί να χαρακτηριστεί ο Κωνσταντίνος Κόντος, ο οποίος όταν ήρθε στο κόσμο ήταν διαφορετικός γι’ αυτό άλλωστε ήταν και μοναδικός. Το μήνυμα της μητέρας του, Σουζάνας αποδεικνύει ότι η προσπάθεια που καταβάλλει ο μικρός Κωνσταντίνος είναι ιδιαίτερα σημαντική δίνοντας μας παράλληλα μαθήματα ζωής.
«Όταν πρωτοήρθα στον κόσμο μαμά μου δεν ήξερες ότι θα είμαι ένα ιδιαίτερο μωράκι… Ήξερες πως θα γεννούσες ένα ακόμα αγγελούδι αλλά δεν ήξερες πως δεν είχα τα φτερά μου… Δεν στήριξα το κεφάλι μου όπως όλα τα μωρά όταν ήμουν μηνών αλλά ένιωθα τα χεράκια σου να μου το κρατάνε ψηλά για να μπορώ να βλέπω κι εγώ όπως εσείς…
Δεν έκατσα μόνος μου γιατί ήταν αδύναμος ο κορμός μου αλλά ένιωθα την αγκαλιά σου γιατί καθόμασταν μαζί… Δεν μπουσούλισα όταν έπρεπε αλλά αυτό δεν με εμπόδισε να νιώθω να μου κουνάς ένα ένα τα χέρια μου και τα πόδια μου δείχνοντας μου τον τρόπο και ας μην μπορούσα…
Έλεγαν πως θα είναι δύσκολο να περπατήσω αλλά αυτό δεν σε εμπόδισε να είσαι τα πόδια μου μέχρι σχεδόν τα 5 μου χρόνια που περπάτησα… Δεν άκουσες ποτέ την πιο ιερή λέξη ΜΑΜΑ από το στομαχάκι μου αλλά μάθαμε μαζί τα βασικά και πολλά άλλα με την νοηματική ΜΑΚΑΤΟΝ…
Τώρα που το σκέφτομαι πιο πολύ μαμά ποτέ δεν μου έδειξες πως είναι να είσαι άγγελος δίχως φτερά γιατί ήσουν πάντα τα φτερά μου…Ήσουν τα χέρια μου, τα πόδια μου, τα μάτια μου, η ομιλία μου….Ήσουν και είσαι τα πάντα μου…Για εμένα μανούλα μου είσαι ο άνθρωπος που αγωνίζεται καθημερινά και με κάνει να νιώθω ίδιος με όλα τα παιδάκια και δεν νιώθω ότι είμαι διαφορετικός…
Στην αγκαλιά τον κρατάει ο αδερφός του, Κωνσταντίνου, ο Θεόδωρος….Το πρώτο δώρο θεού για τους γονείς τους.
Για εμένα μανούλα μου είσαι η ηρωίδα μου που πάντα χαμογελάει μπροστά μας και ας σε νιώθω κάποιες στιγμές την νύχτα να δακρύζεις…Δάκρυα όχι απελπισίας ή κούρασης….Δάκρυα χαράς αλλά και λύπης όταν βλέπεις πως ενώ δίνεις τον δικό σου αγώνα να μπορώ και εγώ να είμαι όπως όλα τα παιδάκια με ίσα δικαιώματα βρίσκεις τοίχους τσιμεντενιους μπροστά σου και στροφές επικίνδυνες…Όμως μανούλα μου δεν σε φοβάμαι είσαι ΔΥΝΑΤΗ…Και εγώ παίρνω δύναμη από εσένα …
Οι γονείς του Κωνσταντίνου και του Θεόδωρου
Σε αγαπώ πάρα πολύ μαμά… 3 Δεκεμβρίου Παγκόσμια ημέρα αναπηρίας. Γιατί να είναι μόνο μία ημέρα όταν η αναπηρία ,η διαφορετικότητα, η ιδιαιτερότητα είναι στη ζωή μας καθημερινά!!!»
