Η Λευκωσία φόρεσε χθες τα χρώματά της και βγήκε στον δρόμο. Όχι μόνο για να γιορτάσει, αλλά για να θυμίσει πως η ορατότητα δεν είναι διακόσμηση· είναι δικαίωμα, ανάγκη και καθημερινός αγώνας.
Με σύνθημα «Πάρε δρόμο, το δικό σου δρόμο», εκατοντάδες άνθρωποι περπάτησαν στο κέντρο της πρωτεύουσας για ισότητα, αποδοχή και ελευθερία. Πρόσωπα, σημαίες, χαμόγελα, σώματα και φωνές έγιναν για λίγες ώρες η πιο καθαρή απάντηση σε κάθε κοινωνία που ακόμα δυσκολεύεται να χωρέσει το διαφορετικό.
«Η σιωπή σου δεν θα σε προστατεύσει.»
— Audre Lorde
Το Pride δεν είναι μόνο μια πορεία. Είναι μια υπενθύμιση ότι κανείς δεν πρέπει να ζητά άδεια για να υπάρχει. Και πως ο δρόμος μιας δημοκρατικής κοινωνίας δεν μετριέται από το πόσο ανεκτική δηλώνει, αλλά από το πόσο ασφαλή κάνει τη ζωή όσων έμαθαν να ζουν στο περιθώριο.
Όπως είπε η Fannie Lou Hamer, «Κανείς δεν είναι ελεύθερος μέχρι να είμαστε όλοι ελεύθεροι». Και χθες, στη Λευκωσία, αυτή η φράση δεν έμοιαζε με σύνθημα. Έμοιαζε με εικόνα.
«Η ελευθερία δεν δίνεται ποτέ εθελοντικά από τον καταπιεστή· πρέπει να απαιτηθεί από τον καταπιεζόμενο.»
— Martin Luther King Jr.
Νικος Κατσαρός
