Η γιαγιά δεν χάνεται ποτέ. Ακόμα κι όταν φεύγει από τη ζωή, ζει μέσα μας. Τη θυμόμαστε καθώς μαγειρεύουμε μια συνταγή της, δεχόμαστε τα δώρα που μας χάρισε (ακόμα κι αν δεν μας άρεσαν πάντα), νιώθουμε το χάδι της που απάλυνε τον πόνο και ακολουθούμε τις συμβουλές της που συνεχίζουν να μας καθοδηγούν.
Κρατάμε τις αναμνήσεις των γιαγιάδων που έφυγαν ζωντανές. Θυμόμαστε τις στιγμές γεμάτες τρυφερότητα, τις ιστορίες που μας διηγήθηκαν, το άρωμα του σπιτικού φαγητού και το γέλιο τους που ζέσταινε την καρδιά μας. Μας έμαθαν να αγαπάμε χωρίς όρους, μας έδωσαν ρίζες και φτερά. Η Παγκόσμια Ημέρα των Γιαγιάδων μας υπενθυμίζει την αγάπη, τη σοφία και τη στοργή που απλόχερα μας χάρισαν. Τιμούμε τις γιαγιάδες που έφυγαν, αλλά συνεχίζουν να ζουν μέσα από τις αξίες που μας δίδαξαν και τις αναμνήσεις που φυλάμε με αγάπη.
Τις ευχαριστούμε. Τις αγκαλιάζουμε, τις φιλάμε, τις σκεφτόμαστε. Γιατί, είτε είναι κοντά μας είτε μακριά, οι γιαγιάδες παραμένουν πάντα ζωντανές στις καρδιές μας.
Δείχνουμε την αγάπη μας και στις γιαγιάδες που είναι ακόμα εδώ, σε εκείνες που δεν μιλούν πολύ – γιατί η σιωπή τους αγκαλιάζει. Ίσως νιώθουν κουρασμένες από τα χρόνια, ίσως αφήνουν το βλέμμα τους να ταξιδεύει μακριά. Όμως, η παρουσία τους και μόνο μάς φωτίζει τον δρόμο. Ακουμπούν το χέρι μας απαλά, χαμογελούν και μας υπενθυμίζουν: «Είμαι εδώ». Μας προσφέρουν μια σιωπηλή δύναμη που δεν χρειάζεται λόγια για να μας γεμίσει αγάπη.
Η Παγκόσμια Ημέρα των Γιαγιάδων γιορτάζεται δύο φορές τον χρόνο, στις 1 Οκτωβρίου και 28 Μαρτίου, ως ένδειξη τιμής και αναγνώρισης της προσφοράς τους. Η 1η Οκτωβρίου καθιερώθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1990 στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας των Ηλικιωμένων. Η ημέρα αυτή δεν είναι μόνο μια ευκαιρία να εκφράσουμε την αγάπη μας στις γιαγιάδες, αλλά και να αναδείξουμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ηλικιωμένοι στην κοινωνία.
Η 28η Μαρτίου είναι μια ξεχωριστή ημέρα αφιερωμένη αποκλειστικά στη γιαγιά – τη γυναίκα που μεγαλώνει τουλάχιστον δύο γενιές, προσφέροντας αγάπη, φροντίδα και στήριξη στην οικογένεια. Στόχος της είναι η ευαισθητοποίηση και η αναγνώριση της ακούραστης προσπάθειάς της να είναι το στήριγμα των παιδιών και των εγγονιών της.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
