Πάνω από 2.000 ζώα ζουν σήμερα στο Καταφύγιο Ζώων Πάφου, κάθε ένα με τη δική του ιστορία πόνου, εγκατάλειψης και σωτηρίας. Πολλά από αυτά βρέθηκαν αβοήθητα στους δρόμους, εγκαταλειμμένα από εκείνους που τα γέννησαν ή τα αγάπησαν μια φορά και μετά τα ξέχασαν. Κάποια πήγαν στο καταφύγιο με πληγές από κακοποίηση, με φόβο και δυσπιστία για τον άνθρωπο.
ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ
Άλλα βρέθηκαν να παλεύουν για λίγη τροφή, να προσπαθούν να επιβιώσουν ανάμεσα σε σκουπίδια και επικίνδυνα περάσματα, ή να αντιμετωπίζουν την αμείλικτη ζέστη και βροχή χωρίς προστασία. Κάθε σκύλος, κάθε γάτα, κάθε γαϊδουράκι που ζει σήμερα έχει τη δική του ιστορία, ο Τσάρλι ο σκύλος που γυρνούσε στα χωράφια να βρει τροφή για να επιβιώσει, ο Μπούμερ που βρέθηκε δεμένος σε δέντρο χωρίς νερό για μέρες. Η Κάτι, η γάτα που κρύβονταν στην μηχανή του αυτοκινήτου για να γλυτώσει από το κρύο, το γαϊδουράκι που εγκαταλείφθηκε μετά από χρόνια εργασίας, πεινασμένο και φοβισμένο.
Οι ιστορίες της εγκατάλειψης από εμάς τους ανθρώπους πολλές, αλλά οι συγκεκριμένοι εθελοντές στο Καταφύγιο Ζώων Πάφου μετατρέπονται σε ιστορίες ελπίδας. Μέρα και νύχτα, φροντίζουν κάθε πληγή, δίνουν τροφή και νερό, θεραπεύουν ασθένειες, προσφέρουν παρηγοριά και στοργή σε όποιο ζώο πέρασε από την πόρτα τους. Κάθε χάδι, κάθε γεύμα, κάθε ασφαλής νυχτερινός ύπνος είναι μια δεύτερη ευκαιρία για ζωή. Σήμερα, όμως, όλα αυτά τα ζώα κινδυνεύουν ξανά. Το σχέδιο κατεδάφισης του καταφυγίου δεν είναι μόνο μια απειλή για τα κτίρια — είναι μια απειλή για τις ζωές τους. Πάνω από 2.000 πλάσματα θα μείνουν άστεγα, χωρίς τροφή και φροντίδα, πολλά εκτεθειμένα στον δρόμο και στον κίνδυνο θανάτωσης.
Η ιστορία τους δεν είναι αριθμοί ούτε στατιστικά στοιχεία. Η Υπεύθυνη Εθελοντισμού και Εκπαίδευσης του Καταφυγίου, Ειρήνη Διαμαντοπούλου, τόνισε ότι η απομάκρυνση 2.000 ζώων χωρίς σχέδιο δεν είναι απλώς «δύσκολη», είναι καταστροφική.
«Αυτά τα ζώα δεν είναι αριθμοί — είναι ζωές που έχουμε υποσχεθεί να προστατεύουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Από τη πλευρά του, το Κόμμα για τα Ζώα Κύπρου, με τον πρόεδρό του Κυριάκο Κυριάκου, ζήτησε ξεκάθαρα την άμεση αναστολή οποιουδήποτε διατάγματος αφορά το καταφύγιο. Αρκετοί τους κατηγορούν για οχληρία, όμως αυτό δεν λύνεται με ισοπεδωτικές αποφάσεις που αδιαφορούν για την ίδια τη ζωή. Αυτό που ζητούν από το κράτος εθελοντές, οργανώσεις είναι η άμεση αναστολή κατεδάφισης ή εκκένωσης, τη δημιουργία κρατικού σχεδίου για στήριξη καταφυγίων, προγράμματα στείρωσης, αναγνώριση και επιχορήγηση των εθελοντών
και μόνιμη, ασφαλής και κατάλληλη στέγη για όλα τα ζώα.
Θέματα αυτονόητα, που θα έπρεπε να είναι δεδομένα σε κάθε σύγχρονη κοινωνία, γιατί μόνο έτσι μπορούμε να λέμε ότι είμαστε Ευρωπαίοι. Δεν αρκεί να μένουμε στα λόγια οι πράξεις μας είναι που καθορίζουν ποιοι είμαστε, ατομικά και συλλογικά. Κάθε μέρα, κάθε επιλογή, κάθε στάση απέναντι στον συνάνθρωπο και στα αθώα πλάσματα δείχνει την πραγματική μας ταυτότητα.
Αξιοσημείωτο είναι ότι εδώ και 23 χρόνια οι αρμόδιες αρχές, το κράτος, η Βουλή και το Υπουργείο Περιβάλλοντος δεν έχουν καταφέρει ούτε να εφαρμόσουν τη νομοθεσία, ούτε να ψηφίσουν τις απαραίτητες αλλαγές στον Νόμο Περί Σκύλων. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι δεν έχουν δείξει ούτε ελάχιστο δείγμα ευαισθητοποίησης, ώστε να αποδείξουν ότι αυτά που υποσχέθηκαν κάποτε μπορούν να τα υλοποιήσουν.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
