Ο νεαρός στρατιώτης οδηγήθηκε στην τελευταία του κατοικία σε καιρό ειρήνης, γεγονός που προκαλεί έντονο προβληματισμό και βαριά θλίψη. Ένας νέος άνθρωπος έχασε τη ζωή του ξαφνικά, άδικα και ανώφελα, όχι στο πεδίο της μάχης, όχι σε πολεμική σύρραξη, αλλά κατά τη διάρκεια άσκησης, ενώ υπηρετούσε την πατρίδα του, όπως χιλιάδες άλλοι νέοι που φορούν τη στολή και εκτελούν το καθήκον τους.
Ένα λάθος, μια κακή στιγμή, μια αστοχία στη διαδικασία ή στον χειρισμό, ήταν αρκετά για να κοπεί βίαια το νήμα της ζωής ενός 19χρονου. Οι φωτογραφίες από την εξόδιο ακολουθία του νεαρού, που δημοσίευσε το Creta 24, αποτυπώνουν το πόσο αγαπητός ήταν ο Ραφαήλ στην γενέτειρά του. Το τραγικό περιστατικό επαναφέρει στο προσκήνιο σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τα μέτρα ασφαλείας στις στρατιωτικές ασκήσεις και εγείρει αμφιβολίες για το κατά πόσο τηρούνται όλα τα απαραίτητα πρωτόκολλα ώστε να προλαμβάνονται τέτοιες απώλειες.
Την ώρα που η κοινωνία αποχαιρετά τον 19χρονο με τιμές, παραμένει επιτακτική η ανάγκη να δοθούν σαφείς απαντήσεις για τα αίτια του δυστυχήματος και να αναληφθούν οι ευθύνες όπου υπάρχουν. Σε καιρό ειρήνης, η απώλεια ενός νέου ανθρώπου σε πεδίο βολής δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται απλώς ως «μια κακή στιγμή».
Σε κλίμα βαθιάς οδύνης και ανείπωτου πόνου, η οικογένεια, συγγενείς, φίλοι, συμμαθητές και συνάδελφοι αποχαιρέτησαν σήμερα Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου, τον 19χρονο Ραφαήλ Γαλυφιανάκη, που έχασε τη ζωή του στο πεδίο βολής στη Ρόδο το πρωί της Τετάρτης, μετά από έκρηξη χειροβομβίδας κατά τη διάρκεια άσκησης. Η κηδεία του τελέστηκε στον τόπο καταγωγής του, το Τυμπάκι, στον Ιερό Ναό Αγίου Τίτου, όπου από νωρίς το πρωί πλήθος κόσμου είχε συγκεντρωθεί για να πει το τελευταίο αντίο στον άτυχο 19χρονο, ο οποίος υπηρετούσε ως επαγγελματίας οπλίτης.
Λίγο μετά τις 11:00, το φέρετρο, τυλιγμένο με την ελληνική σημαία, έφτασε στον ναό με στρατιωτικές τιμές. Συγκινητική ήταν η στιγμή που οι παρευρισκόμενοι ξέσπασαν σε παρατεταμένο χειροκρότημα την ώρα που το φέρετρο εισερχόταν στον ναό, αποδίδοντας με αυτό τον τρόπο τιμή στον νεαρό στρατιώτη. Οι φίλοι του κρατούσαν λευκά τριαντάφυλλα για τον «δικό τους» Ραφαήλ, ως ένα ύστατο δείγμα αγάπης και αποχαιρετισμού.Την ώρα που το Τυμπάκι βυθίζεται στο πένθος, η κοινωνία παρακολουθεί με βαριά καρδιά και την ίδια στιγμή αναμένει απαντήσεις. Η απώλεια ενός νέου ανθρώπου σε πεδίο βολής, σε περίοδο ειρήνης, δεν μπορεί να περάσει χωρίς εξηγήσεις. Οι έρευνες για τα ακριβή αίτια της τραγωδίας καλούνται να ρίξουν φως σε όλα τα σημεία της διαδικασίας, ενώ η συζήτηση για τα πρωτόκολλα ασφαλείας στις στρατιωτικές ασκήσεις αναζωπυρώνεται, με την απαίτηση να ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να μην επαναληφθούν τέτοια περιστατικά.
