Δίνοντας αξία σε ασήμαντα πράγματα και θέματα χάνεις τον έλεγχο της ζωής σου…Σε θέματα που ενδεχομένως δεν υπάρχει λόγος και αιτία να χαλιέσαι και απλά πρέπει να πηγαίνεις παρακάτω. Γιατί, ποτέ δεν ξέρεις τι είναι αυτό το παρακάτω που θα έρθει, και είναι καιρός να μάθεις.
Η ζωή είναι όπως ένα παζλ που προσπαθείς να το φτιάξεις και πρέπει να χρησιμοποιήσεις τα κατάλληλα κομμάτια για να ολοκληρώσεις το έργο σου. Έτσι, είναι και η ζωή πρέπει να μαζέψεις τα οποιαδήποτε κομμάτια λείπουν από τη ζωή σου και να τα βάλεις σε μια τάξη. Γιατί, μετά το έργο σου δεν θα μπορέσει να ολοκληρωθεί και πάντοτε ένα μικρό κομμάτι θα λείπει και θα σου χαλάει τη διάθεση σου.
Όταν βιώσεις μια απώλεια είτε επαγγελματική είτε προσωπική θεωρείς ότι ο κόσμος χάνεται κάτω από τα πόδια σου. Χρειάζεται δύναμη ψυχής και αντοχής να ξεπεράσεις κάποια θέματα και αυτά που κρύβεις μέσα σου. Όταν «φύγει» ουσιαστικά ένα κομμάτι από τη ζωή σου προσπαθείς να κρατηθείς και διερωτάσαι, γιατί και πώς, συνέβη αυτό. Ψάχνεις αιτίες, λάθη και ίσως παραλείψεις που στο πέρασμα του χρόνου, εσύ μπορεί να μην είχες δει, αλλά τελικά ήταν εκεί μπροστά σου.
Και στο τέλος θυμώνεις, γιατί δεν το είχες καταλάβει νωρίτερα, ότι το παζλ σου δεν θα μπορούσε να ολοκληρωθεί, γιατί απλά έλειπαν κάποια από τα κομμάτια του. Και τότε θυμώνεις, θυμώνεις με τον εαυτό σου και τους γύρω σου γιατί ήξεραν και δεν μιλούσαν. Θυμώνεις γιατί και εκείνοι ήταν “δειλοί” όπως εσένα και ζούσαν σε ένα γυάλινο, ψεύτικο κόσμο που ήταν γεμάτο συννεφάκια.
Ένας παράλογος θυμός, τότε βγαίνει από μέσα σου, όταν διαπιστώσεις ότι τα πλείστα κομμάτια από το παζλ σου δεν αντιστοιχούσαν με αυτά που είχες εσύ. Ήταν ψεύτικα, ανούσια και γεμάτα υποκρισία και λάθη…Και προσπαθείς, τώρα να τα μαζέψεις, να τα βάλεις σε μια σειρά, να τα κλείσεις σε ένα κουτί ώστε να μην μπορεί κανένας να εισβάλλει εκεί, να σου τα κλέψει…
Ακόμη όμως υπάρχει ο θυμός, η θιγμένη αξιοπρέπεια, η περηφάνια και όλα αυτά που δεν μπορούν να σε βοηθήσουν να εκφράσεις τα αληθινά σου συναισθήματα. Για αυτό χρειάζεται ο χρόνος για να απομακρυνθείς σιγά –σιγά και να αλλάξεις το σχέδιο του παζλ, ώστε ποτέ ξανά κανένας να μην βρίσκει τα δικά σου κομμάτια του παζλ.
