Η μητέρα του 7χρονου Κωνσταντίνου στέλνει ένα ουσιαστικό μήνυμα ενσυναίσθησης σε όλους όσοι τους κατέκριναν ότι πήγαν σε οικογενειακή ταβέρνα τονίζοντας ότι εάν το μωρό της είχε τροχοκαθίσμα και δεν μπορούσε να μπει, τότε θα το έπαιρνε αγκαλιά…
Χθες, μέσα από την εκπομπή «Όμορφη Μέρα κάθε μέρα» έγινε εκτενές αφιέρωμα για τον μικρό Κωνσταντίνο, ο οποίος είχε απασχολήσει την επικαιρότητα λόγω ότι δεν πήγαινε σχολείο γιατί δεν είχε συνοδό. Ο μικρός Κωνσταντίνος μετά από πάροδο 13 εβδομάδων βρίσκεται ξανά στο σχολικό περιβάλλοντα χώρο, εκεί όπου ανήκει. Πρόσφατα οι γονείς του, τον έβγαλαν έξω από τα στεγανά, προσπαθώντας με τον τρόπο τους να τον εντάξουν στην κοινωνία. Μια συμπεριληπτική κοινωνία χωρίς στερεότυπα, προκαταλήψεις και αποκλεισμούς.
«Σας ευχαριστώ για άλλη μια φορά για το αφιέρωμα που κάνατε στο μικρό μου αγγελούδι, ήταν πολύ συγκινητικό…Χάρηκα για όλα όσα αναφέρατε όλοι πάρα πολύ γιατί είναι αλήθειες που κάνει ανθρώπους να αναρωτιούνται όντως άφησαν πίσω στο σπίτι ένα μωρό 7 χρονών για ένα τόσο απλό θέμα όπως μας έλεγαν όλοι ένα συνοδό; Δεν είναι καθόλου απλό ο αγώνας ήταν μεγάλος και ο δρόμος ατελείωτος και μακρύς..Παντού εμπόδια και απότομες στροφές και όταν λέγαμε τώρα πιάσαμε ευθεία πέφταμε πάνω σε τοίχους και πόρτες κλειστές…Το μόνο ευχάριστο σε όλο αυτό ήταν πως η οικογένεια μας μεγάλωσε γιατί ενώθηκε με αγαπημένους ανθρώπους που μας στήριξαν και αγωνίστηκαν για το μωρό μου ΠΟΑΑ Λεμεσού, Παγκύπρια Οργάνωση Αποκατάστασης Αναπήρων, Άνδρος Γεωργιάδης, Θέμις Ανθοπούλου, Ζωζώ Χριστοδούλου, Μαρίνα Μάρκου, Παναγιώτα Αχιλλέως, Κάτια Σάββα, Γιώργος Καλλινίκου, Μαρία Στυλιανού Λοττίδη, Νικήτας Κυριάκου και άλλους ανθρώπους με πολύ αγάπη και ενσυναίσθηση που δεν ξέρω αν μπορώ να τους αναφέρω αλλά διαβάζοντας το θα καταλάβουν…
Όσο για την έξοδο του μικρούλη μου το βράδυ της Πρωτοχρονιάς ήταν κάτι που θα μας μείνει αξέχαστο και σε εμάς και στο αγγελούδι μου…Ένα μήνυμα που πρέπει να περαστεί σε όλους είναι της ενσυναίσθησης για μια καλύτερη ζωή για μια συμπεριληπτική κοινωνία για τα παιδιά μας…Ανοίξτε τα μαγαζιά,τις ταβέρνες,τα κέντρα για όλους..Βάλτε μπάρες και διαδρόμους για τα τροχοκαθίσματα να μπορούν τα παιδιά και οι μεγάλοι να διασκεδάζουν με τις οικογένειές τους…Επειδή κατακρίθηκε λίγο από κάποιους το ότι πήγα το μωρό μου σε ένα νυχτερινό κέντρο το οποίο ειλικρινά είναι καταπληκτικό… Οικογενειακή ταβέρνα με ζωντανή υπέροχη μουσική θα ήθελα να πω πως αν το μωρό μου είχε τροχοκαθίσμα και δεν μπορούσε να μπει, θα το έπαιρνα αγκαλιά και θα το κρατούσα πάνω μου μέχρι το τέλος της βραδιάς…Γιατί είμαστε οικογένεια… Και πάλι σας ευχαριστώ πολύ όλους μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου…»
