Τροχαίο ατύχημα σημειώθηκε γύρω στις 12:30 το μεσημέρι του Σαββάτου στην οδό Γρηγόρη Αυξεντίου, στην περιοχή Παρεκκλησιάς στη Λεμεσό, όταν οδηγός ηλεκτρικού ποδηλάτου συγκρούστηκε με διερχόμενο όχημα, υπό συνθήκες που διερευνώνται.
Ο ποδηλάτης τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, όπου θα υποβληθεί σε ιατρικές εξετάσεις, ενώ μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει γνωστή η κατάσταση της υγείας του. Οι Αρχές συνεχίζουν τις έρευνες για να διαπιστώσουν πώς Το γνωστό μοτίβο ενός δελτίου της Αστυνομίας…Κι όμως, πίσω από αυτό κρύβεται μια αλήθεια που αρνούμαστε πεισματικά να κοιτάξουμε κατάματα, το πρόβλημα δεν είναι απλώς ένα ακόμη τροχαίο με ηλεκτρικό ποδήλατο. Είναι ολόκληρη η φιλοσοφία μας γύρω από το δρόμο, την ασφάλεια και τη ζωή.
ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ
Αυτό που δεν θέλουμε να καταλάβουμε είναι ότι επαναλαμβανόμαστε πολύ συχνά. Η ίδια πάλι κουβέντα. «Δεν έχουμε υποδομές»,
«Δεν έχουμε οδική συνείδηση», «Τα ηλεκτρικά ποδήλατα τι τα θέλουμε;».
Σε όλη την Ευρώπη οδηγούν ηλεκτρικά ποδήλατα και όχι μόνο. Από την Αμερική και την Ασία…αλλά έχοντας ένα επίπεδο οργάνωσης. Στην Ολλανδία και στην Δανία υπάρχουν νόμοι και κανονισμοί. Υπάρχουν σοβαροί ποδηλατόδρομοι, φώτα, σήμανσης, κανόνες. Ο οδηγός του αυτοκινήτου σέβεται και φοβάται να ενοχλήσει τον ποδηλάτη και όχι το αντίθετο. Στην Γερμανία, Αυστρία, Παρίσι, Ελβετία είναι μέσον μετακίνηση σε όλους και όχι μόνο για τους ντελιβεράδες. Μέσον για τους ντελιβεράδες είναι και στις ΗΠΑ και στο Λονδίνο υπάρχουν όμως κανόνες οδικής ασφάλειας. Δεν υπάρχει χώρα που δεν οδηγούν πλέον ηλεκτρικά ποδήλατα, ή ηλεκτρικά πατίνια, ή σκούτερ.
Η διαφορά ανάμεσα σε όλες αυτές τις χώρες με την Κύπρο και την Ελλάδα είναι ότι δεν έχουμε οδική συνείδηση, δεν υπάρχουν υποδομές, δεν έχουμε σωστή νομοθεσία και τέλος δεν έχουμε οδική κουλτούρα. Δεν φταίει το μέσον που διακινούμαστε αλλά πώς το χρησιμοποιούμε και δεν το υποτιμούμε. Ποδηλατόδρομοι, υπάρχουν; Ναι αλλά όχι παντού. Οδική συνείδηση υπάρχει, πεζοδρόμια; Εάν και εφόσον υπάρχουν ποδηλατόδρομοι στο τέλος της ημέρας διακόπτονται από παρκαρισμένα αυτοκίνητα, τραπεζάκια έξω, ή απλά δεν τελειώνουν πουθενά. Δυστυχώς, δεν έχουμε μάθει την οδική συνείδηση, δεν έχουμε μάθει να μοιραζόμαστε τον δρόμο, ο ποδηλάτης θεωρείται κατώτερος να περάσει από δίπλα μας, ενώ ο οδηγός νοιώθει ότι ο δρόμος του ανήκει με το πολυτελές αυτοκίνητο του.
Τα ηλεκτρικά ποδήλατα εμφανίστηκαν ξαφνικά στους δρόμους της Κύπρου με ασαφείς κανονισμούς, για κράνη, φώτα, σήμανση, χωρίς ελέγχους. Απλά βλέπουμε να κυκλοφορούν σε κάθε γωνιά του δρόμου, όπως εμφανίστηκαν και τα σκούτερ που τα αφήνουν πάνω στα πεζοδρόμια. Τα ηλεκτρικά ποδήλατα, τα πατίνια είναι εναλλακτικοί τρόποι μετακίνησης και είναι ένα βήμα μπροστά για τις σύγχρονες, πόλεις που αγαπούν το περιβάλλον και θέλουν λιγότερη ρύπανση και λιγότεροι κίνηση.
Όμως, στην Κύπρο, δεν είμαστε ακόμη έτοιμοι και δεν ξέρω εάν θα γίνουμε ποτέ. Γιατί, ούτε ξεκάθαρες λωρίδες κυκλοφορίας υπάρχουν, ούτε φωτισμός, ούτε σήμανση, ούτε κράνη, ούτε όρια ταχύτητας και πάνω από όλα ούτε οδική συνείδηση.
Και ας μη σπεύδουμε να κατηγορήσουμε ή να επικρίνουμε τους ντελιβεράδες, οι οποίοι δουλεύουν σκληρά για να βγάλουν ένα κομμάτι ψωμί. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι χωρίς ευθύνη – έχουν κι εκείνοι υποχρέωση να τηρούν τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και να οδηγούν με ασφάλεια. Ευθύνη έχουμε και εμείς οι οδηγοί αυτοκινήτων, με τον τρόπο που κινούμαστε, με το πόσο σεβόμαστε τον πιο ευάλωτο στον δρόμο και με το αν δίνουμε χώρο – κυριολεκτικά και μεταφορικά – σε όσους μοιράζονται την άσφαλτο μαζί μας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
