Μετά από δεκαεννέα χρόνια αδιάκοπης πάλης, η μητέρα του Θανάση Νικολάου, Αντριάνα, δικαιώθηκε από το δικαστήριο, χάρη στην θανατική ανακρίτρια Ντόρια Βαρωσιώτη. Με πολύ επαγγελματισμό, σοβαρότητα και σεβασμό προς τη δικαιοσύνη και την κοινή γνώμη, άλλαξε την πορεία της υπόθεσης του Θανάση Νικολάου.
Η απόφαση του δικαστηρίου είναι καθοριστική για το μέλλον. Για σχεδόν δύο δεκαετίες, η μητέρα του Θανάση, Αντριάνα, επέμεινε στην αναζήτηση δικαιοσύνης για τον γιο της. Ο Θανάσης βρέθηκε νεκρός κάτω από γέφυρα κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας. Η αλήθεια έλαμψε μέσα από τη διαδικασία της δικαιοσύνης, με τη θανατική ανακρίτρια Ντόρια Βαρωσιώτη να επιβεβαιώνει τα ευρήματα της παθολογοανατόμου Δήμητρας Καραγιάννη και τις εργασίες της ομάδας των Μάτσα-Αλεξόπουλου.
«Αποδέχομαι χωρίς κανένα δισταγμό την επιστημονική άποψη που εξέφρασε στη γραπτή της έκθεση και που υποστήριξε στη μαρτυρία της η κυρία Καραγιάννη. Παρακολουθώντας την κυρία Καραγιάννη να καταθέτει και αξιολογώντας όσα είπε στη μαρτυρία της, κρίνω πως είχα ενώπιον μου μια πλήρως καταρτισμένη στην ειδικότητα της μάρτυρα η οποία με εντιμότητα και αίσθημα καθήκοντος προς την επιστήμη της και προς το Δικαστήριο, εξέφρασε με σαφήνεια και γλαφυρότητα τις επιστημονικές της διαπιστώσεις».
Aπό την πλευρά της, η μητέρα του Θανάση Νικολάου στην πρώτη της ανάρτησή στα Μέσα κοινωνικής δικτύωσης διευκρινίζει:
«Ο λόγος στον Γενικό Εισαγγελέα; Μα σοβαρομιλούν;
Έχουν σκοπό να μάς χρησιμοποιήσουν πάλι οι ίδιοι και να μάς ξανά ξεγελάσουν;Ποιος τούς είπε ότι θέλουμε να ξανά συνεργαστούμε μαζί τους και να τούς εμπιστευτούμε μετά από τόσα που μάς έκαναν μέχρι χθες ακόμα στο δικαστήριο;;; Για εμάς, δεν υπάρχει περίπτωση να ξαναπάμε σε τέτοιες πόρτες, εκτός εάν παραιτηθούν ΟΛΟΙ, μά ΟΛΟΙ μετά της κουστωδιας αυτών!
Ναι, όλοι, όσοι μάς ταλαιπώρησαν τόσα χρόνια πρέπει να φύγουν, να πάνε σπίτι τους, και να έρθουν άλλοι αδιάφθοροι και καθαροί στην θέση τους με την ψήφο τού Λαού! Δεν είναι 2 και 3 τα χρόνια που μάς ταλαιπωρούσαν, αλλά ήταν 19, που χειρίζονταν τον μαρτυρικό θάνατο τού παιδιού μας χειρότερα από το να ήταν ο θάνατος ενός σκυλιού και όχι ενός στρατιώτη που τούς φύλαγε!
Απαιτώ να ξεσκεπάσουν αμέσως τούς δολοφόνους, εάν θέλουν να μάς αποδείξουν ότι είναι εκεί και τούς πληρώνουμε για να μάς εξυπηρετούν και όχι να εξυπηρετούν μόνο τον εαυτόν»
