Το περιστατικό με τη μαθήτρια και την τουαλέτα αναδεικνύει ένα βαθύτερο πρόβλημα παιδείας, σεβασμού και ισορροπίας μέσα στα σχολεία μας.
ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ
Η χθεσινή καταγγελία γονέων, σύμφωνα με την οποία μαθήτρια δεν της επετράπη να χρησιμοποιήσει την τουαλέτα με αποτέλεσμα να λερωθεί, προκαλεί δικαιολογημένα αποτροπιασμό. Κανείς δεν μπορεί να υπερασπιστεί μια τέτοια στάση – ειδικά όταν πρόκειται για παιδί, και μάλιστα για μαθήτρια που βρισκόταν σε ευαίσθητη στιγμή λόγω της περιόδου της. Ωστόσο, κάθε τέτοιο περιστατικό οφείλει να μας προβληματίσει σε βάθος. Γιατί πίσω από την αυστηρότητα, την υπερβολή ή την αμηχανία κάποιων εκπαιδευτικών, κρύβεται ένα διαχρονικό ζήτημα τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν ότι στο σχολείο υπάρχουν κανόνες και κανονισμοί, οι οποίοι πρέπει να τηρούνται. Μπορεί να μη συμφωνούμε πάντα με όλους, όμως η ύπαρξή τους είναι αναγκαία για να λειτουργεί μια σχολική κοινότητα με τάξη και σεβασμό.
Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην επιστολή διαμαρτυρίας, η διεύθυνση του σχολείου φέρεται να επιδεικνύει αντιπαιδαγωγική και καταχρηστική συμπεριφορά, δημιουργώντας — όπως σημειώνουν οι γονείς — «κλίμα φόβου και ανασφάλειας» μεταξύ των μαθητών.Αν όντως συνέβη το περιστατικό υπό αυτές τις συνθήκες, είναι καταδικαστέο χωρίς δεύτερη κουβέντα. Είναι αλήθεια ότι οι μαθητές και οι μαθήτριες χρειάζονται κλειδί για να πάνε στην τουαλέτα εν ώρα μαθήματος, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι επικρατεί ετσιθελικός αναγκασμός. Ναι, ο διευθυντής είναι αυστηρός. Ναι, από την αρχή της χρονιάς θεώρησε σωστό να ελέγχει ο ίδιος την εμφάνιση των μαθητών, γιατί πιστεύει ότι πρέπει να κρατά τα ηνία για την εύρυθμη λειτουργία του σχολείου. Αυτό από μόνο του δεν είναι κακό – φτάνει να γίνεται με μέτρο.
Το περιστατικό με την τουαλέτα είναι απαράδεκτο. Όχι επειδή ο διευθυντής προσπάθησε να επιβάλει πειθαρχία, αλλά γιατί η πειθαρχία χωρίς διάκριση και ευαισθησία καταλήγει σε αυθαιρεσία.
Οι μαθητές/τριες, από την πλευρά τους, οφείλουν επίσης να σέβονται το σχολείο και τους κανόνες του. Δεν είναι σωστό να εμφανίζονται με βαμμένα μαλλιά, υπερβολικό μακιγιάζ ή ρούχα που παραπέμπουν σε έξοδο. Η σχολική αίθουσα δεν είναι πασαρέλα. Οι καθηγητές δεν μπορούν να κυνηγούν τους μαθητές στις τουαλέτες για να δουν αν καπνίζουν ή αν κάνουν χρήση ουσιών· υπάρχουν παιδαγωγικοί τρόποι για να λυθούν αυτά, όχι λουκέτα στις πόρτες.
Η σχολική αίθουσα δεν είναι πασαρέλα. Οι καθηγητές δεν μπορούν να κυνηγούν τους μαθητές στις τουαλέτες για να δουν αν καπνίζουν ή αν κάνουν χρήση ουσιών· υπάρχουν παιδαγωγικοί τρόποι για να λυθούν αυτά, όχι λουκέτα στις πόρτες.
Χρειάζεται ισορροπία. Να λέμε «ναι» στην πειθαρχία και τον σεβασμό, αλλά «όχι» στην υπερβολή και τον εξευτελισμό. Οι εποχές των τιμωριών και των απαγορεύσεων χωρίς λογική έχουν περάσει. Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι διάλογος, κατανόηση και κοινή προσπάθεια για ένα σχολείο που να σέβεται και να διδάσκει τον σεβασμό. Δυστυχώς, σε κάποιες περιπτώσεις έχουμε ξεφύγει — γιατί δεν υπάρχει ούτε σεβασμός προς τους καθηγητές, αλλά ούτε και από τη δική τους πλευρά προς τα παιδιά. Όταν οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί δεν εφαρμόζουν με σωστό τρόπο την πειθαρχία και μοιράζουν αποβολές «με το έτσι θέλω» απλώς για να αποφύγουν κάποια ταλαιπωρία, τότε αυτό δεν είναι πειθαρχία· είναι φόβος και αποστροφή προς το πρόσωπό τους.
Ξανατονίζω: το περιστατικό με τις τουαλέτες δεν μπορεί να δικαιολογηθεί. Όμως θα ήθελα και οι μαθητές/μαθήτριες να τηρούν κάποιους κανόνες – γιατί αυτός είναι ο μόνος τρόπος να μάθουν να σέβονται τους μεγαλύτερους τους.
Δεν ξέρω εάν σε αυτή την περίπτωση πρέπει να παρέμβει το Υπουργείο Παιδείας και να κάνει επίπληξη στον διευθυντή ή σε οποιονδήποτε καθηγητή. Όλοι έχουν την αξιοπρέπειά τους. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η λεπτή γραμμή, μεταξύ του εξευτελισμού και της εφαρμογής των κανόνων. Αυτή τη γραμμή δεν πρέπει να την περάσει κανείς — ούτε παιδί, ούτε εκπαιδευτικός.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
