Τέσσερα χρόνια που τίποτα δεν ήταν κανονικό, όταν ένας 25χρονος άνδρας από τη Λεμεσό ο οποίος είχε επιστρέψει από την Ιταλία και ένας 64χρονος από τη Λευκωσία που είχε επιστρέψει από το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν η αφορμή να φέρει τα πάνω κάτω στις ζωές μας.
ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ
Οι ενδείξεις υπήρχαν αλλά όχι οι αποδείξεις, τι θα ακολουθούσε αλλά κανένας δεν πίστευε ότι μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα θα ξεκίναγε δειλά-δειλά. Παρόλο που θα μπορούσε να ήταν σενάριο κινηματογραφικής ταινίας εντούτοις βγήκε αληθινό, ένας άγνωστος για εμάς ιός από την μακρινή Κίνα, ξεκίνησε να σκορπάει το θάνατο και μεταδίδονταν ραγδαία από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Το πρώτο κλείσιμο των επιχειρήσεων και η μετακίνηση των εργαζομένων στα σπίτια για τηλεργασία αλλά και το κλείσιμο των σχολείων, ήταν για όλους κάτι το πρωτόγνωρο. Αρκετοί το πήραν ως ένα είδος ξεκούρασης και ανάπαυλας της καθημερινότητας. Υπήρχαν όμως και αυτοί που “εκμεταλλεύτηκαν” την ευκαιρία να γνωρίσουν ακόμη περισσότερο το πραγματικό νόημα της αγάπης, φιλίας, ευγνωμοσύνης, ανθρωπιάς.
Οι απόψεις έδιναν και έπαιρναν ενώ οι μεν και οι δεν, είναι αυτοί που έκαναν την διαφορά. Αρκετά ήταν τα άτομα που αντιδρούσαν για τον εμβολιασμό τους ενώ κάποιοι άλλοι θεωρούσαν απαραίτητο να ακούσουν τους ειδικούς με κύριο στόχο να σώσουν τη ζωή τους και την υγεία τους.
Και τότε ξεκαθάρισαν κάποια θέματα που όλοι δεν είχαμε σκεφτεί ποτέ. Άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, οικογένειες διαλύθηκαν, φιλίες χάθηκαν μέσα σε μια νύχτα λόγω των αντίθετων απόψεων που είχαν μεταξύ τους, γιατί ποτέ δεν είχαν γερές βάσεις. Τέσσερα χρόνια και ποτέ δεν μάθαμε στην τελική προκάλεσε την πανδημία, απλά αποκτήσαμε περισσότερους εμπειρογνώμονες, επιστήμονες αλλά και άτομα που αμφισβητούσαν το κάθε τι.
Το τοπίο ξεκαθάρισε όταν στην τελική η οικονομία έπεσε στο πάτο, άτομα έχασαν τις δουλειές τους, φίλιες διαλύθηκαν, έρωτες χάθηκαν, και όλα αυτά λόγω της πανδημίας. Και ερχόμαστε, στο σήμερα και προσπαθούμε ακόμη να επιβιώσουμε με μια ψυχολογία στα πατώματα και δεν μπορούμε να σκεφτούμε πώς ζούσαμε τέσσερα χρόνια προηγουμένως. Όμως, προχωράμε και αφήνουμε πίσω μας όλα αυτά γιατί ευτυχώς ή δυστυχώς ξεχνάμε. Η πανδημία λέγεται ότι άλλαξε την ψυχοσύνθεση του ανθρώπου. Όλοι, έλεγαν ότι θα γίνουμε καλύτεροι, όμως αυτό δεν έγινε.
Τώρα, τέσσερα χρόνια μετά, είμαστε σκληρότεροι από ό,τι ήμασταν, πιο αλαζονικοί και πιο εγωιστές. Μεγαλώσαμε, απότομα, δεν έχουμε ενσυναίσθηση, ανθρωπιά και καλοσύνη. Η αβεβαιότητα γύρω από την υγεία, την απασχόληση, και το μέλλον μπορεί να προκαλέσει ανησυχία και αγωνία.
Μερίδα ανθρώπων άλλαξε μυαλά και τρόπο σκέψης. Η εμπειρία της πανδημίας είχε διάφορες επιπτώσεις στα συναισθήματα των ανθρώπων. Οι περιορισμοί και η ανάγκη για φυσική απόσταση οδήγησαν σε αίσθημα μοναξιάς και απομόνωσης, ειδικά για όσους έχουν περιορισμένες κοινωνικές επαφές. Οι απώλειες αγαπημένων, είτε λόγω της νόσου είτε λόγω άλλων συνεπειών της πανδημίας, προκάλεσαν θλίψη και πένθος.
Τώρα, τέσσερα χρόνια μετά, ο κάθε ένας από εμάς αντιδρά διαφορετικά σε αυτές τις καταστάσεις, και η συνολική επίδραση στα συναισθήματα πλέον εξαρτάται από άλλους παράγοντες… Αυτό όμως που μένει στο τέλος της ημέρας είναι η ανθρωπιά, αλληλεγγύη, ενσυναίσθηση, κατανόηση, και πάνω από όλα τα αληθινά συναισθήματα που τρέφει ο ένας για τον άλλον.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ
Ο ιός σταδιακά εξαπλώνεται στην Ασία όπου και αναφέρθηκαν οι πρώτοι θάνατοι. Μικρές εστίες άρχισαν να αναδύονται στη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Σουηδία. Όσο ο αριθμός των κρουσμάτων στην Ευρώπη αυξανόταν, η χρήση μάσκας προσώπου έγινε ο νέος κανόνας και οι πωλήσεις αντισηπτικών «εκτοξεύτηκαν». Οι ευρωπαϊκές χώρες, υπό τον φόβο της αύξησης των κρουσμάτων, θέσπισαν εγκαταστάσεις καραντίνας και στις 11 Μαρτίου ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ) κηρύσσει πανδημία.
Η πανδημία του κορωνοϊού εμφανίστηκε και εξαπλώθηκε στην Κύπρο από τις 9 Μαρτίου 2020, επιβεβαιώνονται τα δύο πρώτα κρούσματα κορωνοϊου. Στις 15 Μαρτίου, με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη εφαρμόζεται το κλείσιμο των συνόρων στις 15η Μαρτίου για δεκαπέντε ημέρες και στις 21 Μαρτίου,το Υπουργείο Υγείας ανακοινώνει τον πρώτο θάνατο εξαιτίας της νόσου.
Ακολουθεί στις 23 Μαρτίου η νέα δέσμη μέτρων για μερικό κλείσιμο επιχειρήσεων ενώ στις 31 Μαρτίου αποφασίζεται όπως επιβληθεί γενικευμένο lockdown το οποίο μεταξύ άλλων περιλάμβανε, απαγόρευση μετακίνησης από τις 9 το βράδυ μέχρι τις 6 το πρωί (με κάποιες εξαιρέσεις) ενώ παράλληλα απαγορεύτηκε η σύναξη προσώπων σε οικίες πέραν των μόνιμα διαμενόντων προσώπων. Στις 29 Απριλίου ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με διάγγελμα του προς το λαό αποφάσισε σταδιακή χαλάρωση των μέτρων περιορισμού.
