Με ένα μακροσκελές κείμενο ο Κωνσταντίνος Χριστοφόρου εκφράζει την αγανάκτηση του, για την απόφαση του προέδρου Νίκου Αναστασιάδη και του Υπουργού Υγείας, να αφήσουν να γίνει η χθεσινή φιέστα της Ομόνοιας διευκρινίζοντας ότι στις 23 Μαΐου διοργανώνει με τη σειρά του, φιέστα στη Λεμεσό.
“Εξοχότατε Πρόεδρε της Δημοκρατίας και αξιότιμε Υπουργέ Υγείας,
Είμαι ο Κωνσταντίνος Χριστοφόρου. Τραγουδιστής. Είμαι κι εγώ Πρωταθλητής Ψυχαγωγίας τα τελευταία 5 χρόνια στο νησί με μεταγραφές σε και από την Ελλάδα. Εγώ και οι συνάδελφοι μου γιατί δεν δικαιούμαστε να είμαστε ανοιχτοί; Γιατί δεν δικαιούμαστε να γιορτάζουμε και εμείς; Να είμαστε δημιουργικοί και ζωντανοί; Να διεξάγουμε ή να παρακολουθούμε μουσικές και θεατρικές παραστάσεις; Γιατί οι άλλοι μπορούν; Ποιον τρόπο έχουν για να επιτυγχάνουν τον σκοπό τους εις βάρος μου; Εις βάρος των υπολοίπων πολιτών; Και τονίζω γιατί δεν θέλω ούτε μπελάδες, ούτε έχθρες, ούτε παρεξηγήσεις: Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τον κόσμο της Ομόνοιας που γιόρτασε. Συγχαρητήρια στην ιστορική ομάδα τους. Ούτε με τους πιστούς που εκκλησιάζονται έχω κανένα πρόβλημα. Φαντάζομαι πως όλοι αυτοί θα κατανοήσουν το δικό μου πρόβλημα και είμαι σίγουρος ότι θέλουν διακαώς να τραγουδήσουν και να διασκεδάσουν και αυτοί, να πάνε σε θέατρα και συναυλίες. Το πρόβλημα μου είναι με εσάς, την πολιτεία της επιλεκτικής επιβολής των νόμων, το κράτος των δέκα μέτρων και δέκα σταθμών που δίνετε άδειες και που επιτρέπετε εκδηλώσεις με χιλιάδες κόσμους κατά το δοκούν και συλλαμβάνετε κάποιες δεκάδες ανθρώπους ή κρατάτε κλειστούς κλάδους όπως ο δικός μου που θα μπορούσαν να είναι ανοιχτοί και ευκολότερα και με όλα τα απαραίτητα μέτρα φυσικά. Σας ρωτώ με αγανάκτηση, Γιατί ο πολιτισμός είναι το κλωτσοσκούφι αυτής της χώρας; Γιατί οι τόσοι πολλοί άνθρωποι των τεχνών, του πολιτισμού , της ψυχαγωγίας και του θεάματος, απαξιωμένοι, να κάθονται σπίτι τους, να είναι άπραγοι και παροπλισμένοι, να γυρεύουν άλλες δουλειές ή να ζητούν δανεικά; Γιατί σκοτώνετε τις τέχνες, τον πολιτισμό, τη ψυχαγωγία, τη διασκέδαση;
Υπήρξα λάβρος υποστηρικτής της ατομικής και συλλογική ευθύνης για την αντιμετώπιση της Πανδημίας, νομοταγής και επικριτικός προς τους αρνητές και παρανομούντες. Μετά λύπης μου όμως παρατηρώ ότι εγώ και οι συνάδελφοι μου γινόμαστε θύματα της πολυνομίας σας, απότοκο της ανομίας και της ευνοιοκρατίας σε αυτό τον τόπο. Σας ενημερώνω λοιπόν ότι στις 23 Μαΐου, Κυριακή εγώ και οι Notes Live διοργανώνουμε φιέστα -παιδιά είμαστε και εμείς και ζηλεύουμε- στο κηποθέατρο «Μάριος Τόκας» στη Λεμεσό (αναγκαστικά εκεί αφού ο χώρος μας ως κλειστός χώρος παραμένει κλειστός -παραλόγως- ενώ άλλοι χώροι πολύ μεγαλύτερης χωρητικότητας δικαιούνται να είναι ανοιχτοί ή συγκεντρώσεις χιλιάδων ατόμων επιτρέπονται) για να γιορτάσουμε:
1.Τις διαδοχικές μας επιτυχίες στο τομέα των καλλιτεχνικών εκδηλώσεων τα τελευταία 5 χρόνια
2. Τις τρεις τελευταίες μου «χρυσές» επιτυχίες (που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο χρόνο, εν μέσω πανδημίας και από τις οποίες δεν πήρα ούτε εγώ, ούτε οι δεκάδες συνεργάτες μου ούτε ένα ευρώ από τις ζωντανές εμφανίσεις που δυνητικά θα προέκυπταν από αυτές τις επιτυχίες, γιατί ήμασταν όπως προανέφερα νομοταγείς)
3. Και τέλος επί τη ευκαιρία της ονομαστικής μου εορτής.
Καλεσμένοι μου ΟΛΟΙ οι συνάδελφοί μου στο νησί. Τους περιμένω να γιορτάσουμε τραγουδώντας μαζί. ΟΛΟΥΣ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ.
Εννοείται πως είστε και εσείς προσκεκλημένοι μου.
Αν όμως στείλετε την αστυνομία, ο διοργανωτής είμαι εγώ, για να ξέρετε ποιον θα συλλάβετε, μη σας δυσκολεύω.
Θα τους τραγουδώ πολύ απλά εκείνη τη στιγμή παραφράζοντας το ταπεινό, λαϊκό άσμα : «Θέλω να καλέσω την Αστυνομία, για να καταγγείλω μία ΑΝΟΜΙΑ»
