Ο Κλεόπας Κουλουμάς, συγγραφέας του βιβλίου Ο ΕΠΙΖΩΝ, συγκινεί για άλλη μια φορά με την προσωπική του ιστορία, που συνδυάζει τον πόνο, την αντοχή και την πίστη. Στην πρόσφατη εμπειρία του στο χειρουργείο, δεν αντιμετώπισε απλώς μια ιατρική διαδικασία, αλλά έζησε μια συγκινητική ιστορία αλληλεγγύης και ανθρώπινης υποστήριξης.
Όπως περιγράφει ο ίδιος, η αγωνία για το επικείμενο χειρουργείο ήταν έντονη. Οι σκέψεις και οι φόβοι για την επέμβαση ήταν αβάσταχτοι, μέχρι τη στιγμή που εισήλθε στο νοσοκομείο και συνάντησε ανθρώπους που θα άλλαζαν τη μέρα του.«Με πλησίασε μια κοπέλα από το προσωπικό. Με κοίταξε με ένα βλέμμα γεμάτο ζεστασιά. Με είχε αναγνωρίσει όχι από την τηλεόραση, αλλά από το βιβλίο μου, τον ΕΠΙΖΩΝ», αναφέρει. Η σφιχτή αγκαλιά της, μαζί με την αίσθηση ότι δεν ήταν μόνος, του έδωσε τη δύναμη να προχωρήσει.
Η συγκίνηση που ένιωσε εκείνη την ώρα αποτυπώνει τη δύναμη της ανθρώπινης σύνδεσης σε δύσκολες στιγμές. Ανάμεσα στις επαναλαμβανόμενες επισκέψεις των γιατρών και του προσωπικού, όλοι φρόντισαν να του δώσουν λόγια ενθάρρυνσης και να του μεταδώσουν την πίστη ότι όλα θα πάνε καλά. «Απλά εκείνο το ‘καλή τύχη’ που λέγεται από καρδιάς», τονίζει ο Κλεόπας.
Ο Κλεόπας Κουλουμάς, με την ιστορία του, είναι ζωντανό παράδειγμα του τι σημαίνει να είσαι ΕΠΙΖΩΝ.
Να θυμίσουμε ότι ο συγγραφέας του βιβλίου «Επιζών» αποκαλύπτει την τραγωδία της οικογένειάς του: ο πατέρας του σκότωσε τη μητέρα του και την αδελφή του, ενώ εκείνος γλίτωσε από θαύμα. Αν και αυτή η τραυματική εμπειρία θα μπορούσε να τον καταρρακώσει, ο Κλεόπας βρήκε τη δύναμη να αναδείξει την ιστορία του και να τη μοιραστεί με τον κόσμο. Παρά την προσωπική του τραγωδία και τα εμπόδια που έχει αντιμετωπίσει στη ζωή του, δεν σταμάτησε ποτέ να πιστεύει.
«Δύο γυναίκες που αγαπήθηκαν, αλλά δεν προστατεύτηκαν. Δύο ζωές που έσβησαν άδικα, όχι από τη μοίρα, αλλά από ανθρώπινα χέρια. Η οικογενειακή βία δεν είναι μια φράση, δεν είναι μια στατιστική»
Σήμερα, κοιτάζοντας πίσω στις δύσκολες στιγμές του, τονίζει ότι η δύναμη που βρήκε στους γύρω του και η πίστη του στον εαυτό του είναι αυτά που τον κρατούν όρθιο. «Η ανάρρωσή μου δεν αφορά μόνο το σώμα μου, αλλά και την ψυχή μου. Ξαναχτίζω την υπομονή, την πίστη και τη δύναμή μου», σημειώνει.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
