Η Κύπρος βρίσκεται ξανά στη μέση μιας δύσκολης συγκυρίας: πτήσεις που εκτρέπονται από το Ισραήλ λόγω των εξελίξεων, αεροδρόμια Λάρνακας και Πάφου σε ετοιμότητα, και η κρατική μηχανή καλείται να λειτουργήσει γρήγορα και συντονισμένα.
ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ
Μέσα σε όλα αυτά, η κυβέρνηση συγκαλεί σήμερα έκτακτο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας και ενεργοποιεί το σχέδιο «Εστία», για να διασφαλίσει ότι θα γίνει το σωστό: να προστατευτούν πρώτα οι άνθρωποι που χρειάζονται άμεση υποστήριξη και να εξασφαλιστεί, παράλληλα, ότι η καθημερινότητα των Κυπρίων δεν θα επιβαρυνθεί περισσότερο απ’ όσο πρέπει. Είναι λογικό σε τέτοιες στιγμές να υπάρχουν ανησυχίες και συζητήσεις. Άλλωστε, κανείς δεν θέλει να νιώσει ότι «κουβαλά βάρη» που δεν του αναλογούν. Όμως, πάνω απ’ όλα μιλάμε για ανθρώπους — κι εμείς, ως λαός που ξέρει τι πάει να πει προσφυγιά, δεν μπορούμε να το ξεχνάμε.
Όμως, αυτό που κάνει περισσότερη φασαρία από τα αεροπλάνα, είναι τα σχόλια στα social. Σχόλια που, αντί να δείχνουν ψυχραιμία και έγνοια, φανερώνουν φόβο, υπερβολή και —κυρίως— έλλειψη ενσυναίσθησης. Γιατί ως Κυπραίοι πάντα παινευόμαστε ότι έχουμε «φιλόξενο αίμα», ότι ξέρουμε τι θα πει ξεριζωμός, ότι θυμόμαστε το ’74. Και την ίδια στιγμή, στο πρώτο νέο που ακούγεται για ανθρώπους που μπορεί να χρειαστούν φιλοξενία, σηκώνεται κύμα γκρίνιας: «Θα μας κουβαληθούν κι άλλοι», «θα γεμίσουμε», «θα μας φάνε το φαΐ».
Η αλήθεια είναι απλή και καθαρή: η Κύπρος δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα, ούτε και ξέφραγο αμπέλι — αλλά είναι κράτος με ευθύνη.
Και την ώρα που μιλούμε για ζωές, είναι ντροπή να φωνάζουμε για μερικές μέρες φιλοξενίας, λες και δεν περάσαμε κι εμείς τα ίδια ή χειρότερα. Όλα τα υπόλοιπα είναι ζήτημα σωστής διαχείρισης και κανόνων, όχι θέμα καρδιάς. Η ισορροπία είναι δύσκολη, αλλά αναγκαία: να μείνει η Κύπρος ασφαλής, να μην επιβαρυνθεί πέρα από τα όρια, αλλά και να φερθούμε με ανθρωπιά σε όσους τη χρειάζονται. Αυτό περιμένουμε να διασφαλίσει η Πολιτεία με ψυχραιμία και υπευθυνότητα — όπως έγινε πάντα στα δύσκολα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
