Χορός αποκαλύψεων, αντιδράσεων, απειλών αλλά και δηλώσεων, γίνονται το τελευταίο διάστημα στην Ελλάδα σε ότι αφορά τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις και τους βιασμούς. Και τώρα οι αποκαλύψεις θα συνεχιστούν και στην Κύπρο και όλοι θα διαπιστώσουν ότι στο χώρο του πολιτισμού υπάρχει και εκεί βρωμιά και συγκάλυψη κάποιων προσώπων.
Αυτό που με εκπλήσσει, περισσότερο είναι η έκπληξη που νοιώθουν ορισμένοι από το χώρο του θεάτρου ότι είναι η πρώτη φορά που άκουγαν ότι μερίδα ατόμων που σχετίζονται με το χώρο του θεάματος ενδεχομένως να εμπλέκονται σε τέτοιους είδους συμπεριφορές. Με εκπλήττει που ο κάθε ένας από εμάς δεν ξέραμε, ή τουλάχιστον δεν μπορούσαμε να αντιληφθούμε ότι υπήρχε ένα μικρό κέτο που κυκλοφορούσε ανενόχλητο στο χώρο των ηθοποιών και τους κινούσε όπως τις μαριονέττες πέρα, δώθε.
Προσωπικά δεν είναι άξιον απορίας ότι ποτέ, δεν βγήκε ένας ηθοποιός στην δημοσιότητα, να παραπονεθεί για τις άσχημες συνθήκες που βίωνε έστω στην Κύπρο από κάποιους συγκεκριμένους ανθρωπούς. Και δεν έκανε γιατί εδώ στην μικρή νήσο Κύπρο,ο ένας λίγο πολύ γνωρίζει τον άλλο. Και κανένας δεν “τολμούσε” να τα βάζει με τους πιο “μεγάλους” γιατί ενδεχομένως θα στιγματίζονταν μια ζωή, στην μετέπειτα πορεία και καριέρα του.
Δεν είναι εύκολο να μιλάς, και πολύ περισσότερο, αυτά που λες να έχουν νόημα και ουσία. Να στηρίζονται σε γεγονότα και να γνωρίζεις ότι όλοι θα σταθούν δίπλα σου, ότι θα σε στηρίξουν και δεν θα σε αγνοήσουν…Και αυτό είναι το πιο σωστό και αληθινό. Οι μάσκες ξεκίνησαν να πέφτουν και είναι καιρός να φορεθούν οι αληθινές και ουσιαστικές. Γιατί, ο τόπος, ναι, χρειάζεται ένα συμμάζεμα σε όλα τα θέματα για να πάει επιτέλους μπροστά και ουσιαστικά. Και αυτό θα γίνει εάν ναι πέφτουν οι μάσκες και φορεθούν κάποιες άλλες και ουσιαστικά μόνο στο χώρο της σκηνής…
