Τις συγκλονιστικές στιγμές που έζησε με την άλλοτε συνεργασία της με τον Τόλη Βοσκόπουλο θυμάται η Στέλλα Γεωργιάδου σε μια μακροσκελή της ανάρτηση. Η Κύπρια ερμηνεύτρια θυμάται και αναπολεί την ώρα που ο μεγάλος ερμηνευτής ανέβηκε στην σκηνή και όταν τραγούδησε όλα έμοιαζαν διαφορετικά.
«ΑΝΤΙΟ ΤΟΛΗ ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΕ
Ένα τεράστιο κεφάλαιο στο ελληνικό τραγούδι! Ένας ανεπανάληπτος σταρ. Άρχοντας. Έχω να θυμάμαι συγκλονιστικές στιγμές από τη συνεργασία μας τον χειμώνα του 1992-3 στη «Νεράιδα» Σχήμα: Βοσκόπουλος- Διαμάντη- Γερολυμάτος- Χριστιάνα. Κάναμε πρόβες πολύ καιρό. Δυο μήνες σχεδόν! Έδινε το παρόν του σε όλες αλλά ποτέ δεν τραγουδούσε. Απλά καθόταν και άκουγε. Κάναμε όλοι την πρόβα μας ο Βοσκόπουλος καθόταν πάντα σε μια γωνία πίσω-πίσω με τον Κακέτση (τον ιδιοκτήτη του μαγαζιού) και παρακολουθούσε. Έφτασε η μέρα της τζενεράλε, η τελευταία πρόβα πριν την πρεμιέρα!!
Το μαγαζί σχεδόν στημένο, υπήρχε ένταση γιατί ήταν sold out και έπρεπε όλα να είναι άψογα, οι φωτιστές οι ηχολήπτες ηλεκτρολόγοι κρέμονταν από παντού μες το μαγαζί για να ρυθμίσουν τα μηχανήματα, σερβιτόροι στρώνουν τραπέζια, ο Παπάζογλου (χορογράφος) κάνει τις τελευταίες αλλαγές, ο Σπύρος Παπαβασιλείου (μαέστρος) με δυο ώρες ύπνο αλλά πάντα στη σκηνή με όλη του την προσοχή στην ορχήστρα. Μεγάλη ευθύνη να είσαι μαέστρος του Βοσκόπουλου.
Και ξαφνικά παίζει η εισαγωγή του πρώτου τραγουδιού του Τόλη. Ντουέτο με την Λίτσα Διαμάντη. «Τα λόγια είναι περιττά». Το Τόλης πήρε επιτέλους το μικρόφωνο να κάνει πρόβα. Το γράφω και ανατριχιάζω….!!!! Ξαφνικά όλα άλλαξαν. Η φωνή του, η λάμψη του, το εκτόπισμά του, η βαρύτητά του πλημμύρισαν το μαγαζί. Όλοι σταμάτησαν ότι κάνανε… όλοι αποσβολωμένοι προσηλωθήκαν πάνω του. Δεν υπήρχε πλέον τίποτα άλλο. Μόνο Τόλης!!!! Έβλεπες τους τεχνικούς κρεμασμένους από τις σκαλωσιές να σκουπίζουν τα δάκρυά τους. Τέτοια απογείωση δεν είχα ξανανιώσει! Αλησμόνητη στιγμή. Πάντα χαραγμένη στην μνήμη μου.
Πρεμιέρα.
Παίζει η εισαγωγή. Βγαίνει ο Τόλης. Πανέμορφος… πάντα με το κουστούμι του. Άρχοντας…. Σπάνιο κλας!!! Με το που ανεβαίνει όλο το μαγαζί όρθιο!!! Χειροκροτεί ατελείωτα…. Δεν υπερβάλλω… 15 λεπτά όλοι χειροκροτούσαν. Ο Τόλης συναισθηματικός καθώς πάντα ήταν, έκλαιγε σαν μικρό παιδί. Με το που πήγαινε να ξεκινήσει να πει την πρώτη φράση, πάλι χειροκροτούσαν. Δεν μπορούσε να προχωρήσει να πει την επόμενη φράση. Η Διαμάντη περίμενε υπομονετικά στην κουίντα να σταματήσει ο κόσμος το χειροκρότημα για να βγει να κάνει το ντουέτο της μαζί του. Αυτό γινόταν κάθε βράδυ. Κάθε βράδυ γεμάτο το μαγαζί. Κάθε βράδυ το ίδιο παραλήρημα. Καλό ταξίδι άρχοντα του τραγουδιού. Καλό ταξίδι μεγάλε σταρ…. Ευχαριστούμε για όσα μας αφήνεις!»
