Όταν ένας άνδρας –και μάλιστα κάποιος που κατέχει θέση ισχύος– μιλά με αυτό τον τρόπο για τις γυναίκες, δεν είναι απλά «μια άποψη». Είναι μήνυμα. Και το μήνυμα είναι λάθος, αναχρονιστικό και βαθιά προσβλητικό.
ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ
Στην προκειμένη περίπτωση, δεν μιλάει για «κάποια γυναίκα». Μιλάει για την Υπουργό Παιδείας, αλλά και, εμμέσως, για όλες τις συναδέλφους του, τις γυναίκες εκπαιδευτικούς, τις γυναίκες που πιθανότατα στήριξαν, ψήφισαν ή συνέβαλαν στο να βρεθεί ο ίδιος στη θέση που κατέχει σήμερα. Όταν λοιπόν απαξιώνει με τέτοιο τρόπο τον ρόλο μιας γυναίκας σε θέση ευθύνης, ουσιαστικά υποτιμά και τις ίδιες τις γυναίκες του κλάδου του.
Είναι ανεπίτρεπτο, εν έτει 2025, να συνεχίζουμε να μιλάμε για «άνισες σχέσεις εξουσίας» και να το αντιμετωπίζουμε σαν κάτι… φυσιολογικό, την ίδια στιγμή που θέλουμε να λεγόμαστε Ευρωπαίοι, με σύγχρονες αντιλήψεις και ιδέες. Δεν γίνεται να κρατάμε το ευρωπαϊκό «προφίλ» όταν μας βολεύει και να γυρνάμε σε παλιές, πατριαρχικές νοοτροπίες όταν μια γυναίκα σηκώνει κεφάλι, αλλάζει νόμους ή παίρνει αποφάσεις. Είναι πασιφανές πως η πλειοψηφία των θέσεων εξουσίας εξακολουθεί να ανήκει σε άνδρες. Αυτό δεν είναι «τυχαίο», ούτε «φυσική τάξη πραγμάτων». Είναι αποτέλεσμα νοοτροπιών σαν κι αυτή που ακούσαμε νοοτροπιών που ενοχλούνται όταν μια γυναίκα δεν περιορίζεται σε ρόλο βοηθητικό, αλλά αναλαμβάνει ηγετικό ρόλο, παίρνει αποφάσεις, υπογράφει αλλαγές.
Και κάπου εδώ πρέπει, επιτέλους, οι άνδρες όλων των θέσεων και «πασών φύσεων» να το αποδεχτούν ότι οι γυναίκες δεν είναι διακοσμητικές παρουσίες, δεν είναι «εξαιρέσεις» όταν φτάνουν στην κορυφή, ούτε χρειάζεται κάθε φορά που τολμούν να ασκήσουν εξουσία να αντιμετωπίζονται με ειρωνεία, υπόγειο σεξισμό ή υποτίμηση.
Το 2025 δεν χωρά πια «αστεία», υπαινιγμούς και μικροσεξισμούς από ανθρώπους που κρατούν στα χέρια τους εξουσία, ειδικά σε χώρους όπως η εκπαίδευση. Γιατί ο τρόπος που μιλά ένας ηγέτης για τις γυναίκες, στέλνει μήνυμα σε ολόκληρη την κοινωνία – και στα αγόρια και στα κορίτσια που τον ακούνε. Και αυτό το μήνυμα, οφείλει να είναι σεβασμός. Όχι υποτίμηση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
