Ο Πάνος Ρούτσι, μετά από 12 μέρες απεργίας πείνας, κατάφερε να πάρει κάτι που θα έπρεπε να είχε δοθεί πολύ νωρίτερα το δικαίωμα να εκταφεί η σορός του γιου του, Ντένι, θύματος της φρικτής τραγωδίας στα Τέμπη. Είναι μια πονεμένη νίκη, που δεν σβήνει τον ανείπωτο πόνο ενός πατέρα, αλλά δίνει μια μικρή δόση δικαιοσύνης και, ταυτόχρονα, ελπίδα σε όλους τους γονείς που αγωνίζονται να διεκδικήσουν το αυτονόητο για τα παιδιά τους.
Αυτή η στιγμή θυμίζει πως η φωνή των οικογενειών που ζητούν αλήθεια και δικαιοσύνη δεν μπορεί να αγνοηθεί. Κι όμως, η καθυστέρηση, οι γραφειοκρατικές διαδικασίες και η αδιαφορία δείχνουν πόσο δύσκολα και βασανιστικά έρχεται η δικαιοσύνη σε μια κοινωνία που συχνά ξεχνά τα ίδια τα θύματά της. Η εκταφή ανοίγει δρόμο για νέες έρευνες, μα δεν επουλώνει τις πληγές, ούτε φέρνει πίσω τα παιδιά που χάθηκαν άδικα. Ο Πάνος Ρούτσι, με πείσμα και πόνο, κατέθεσε την Πέμπτη συμπληρωματικό υπόμνημα στο Εφετείο Λάρισας. Ζήτησε την εκταφή της σορού του παιδιού του, όπως έπραξαν και οι Παύλος Ασλανίδης και Χρήστος Τηλκερίδης, προκειμένου να γίνει έλεγχος DNA για την ταυτοποίηση αλλά και τοξικολογικές εξετάσεις για τα ακριβή αίτια θανάτου.
Σύμφωνα με τα ελληνικά Μέσα, ο Πάνος Ρούτσι δεν σκοπεύει να σταματήσει εδώ θα συνεχίσει την απεργία πείνας μέχρι την πλήρη δικαίωση όλων των αιτημάτων του. Γιατί η αλήθεια και η δικαιοσύνη δεν είναι χάρη, αλλά υποχρέωση απέναντι σε κάθε ψυχή που χάθηκε άδικα στα Τέμπη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
