Αποκαλυπτική είναι η επιστολή που έστειλε μια 15χρονη μαθήτρια στον Παγκύπριο Αντιναρκωτικό Σύνδεσμο Κύπρου, ζητώντας να ληφθούν περισσότερα μέτρα για το ζήτημα των ναρκωτικών.
Η αποκάλυψη έγινε στη εκπομπή »Ήρθε κι Έδεσε», όπου η αντιπρόεδρος του Παγκύπριου Αντιναρκωτικού Συνδέσμου Κύπρου, Σούλα Κολακκίδου, μίλησε στην Γιώτα Ευθυμίου για τις εκδηλώσεις που θα διοργανώσει ο Παγκύπριος Αντιναρκωτικός Σύνδεσμος με σκοπό την ενίσχυση του ταμείου του.
Στη διάρκεια της εκπομπής, αναφέρθηκε επίσης στην επιστολή της 15χρονης, η οποία εξέφρασε τις ανησυχίες της και τις απόψεις της για το πρόβλημα των ναρκωτικών στην κοινωνία και στα σχολεία.
Η επιστολή της 15χρονης μαθήτριας
«Αξιότιμοι κύριοι,
Αυτή είναι μια επιστολή από εμένα, μια 15χρονη που προσπαθεί να καταλάβει τον κόσμο γύρω της. Μεγαλώνοντας, οι γονείς μου, μου μιλούσαν για τα ναρκωτικά και τις επιπτώσεις τους. Μου έλεγαν πάντα ότι τα ναρκωτικά κάνουν κακό, και τότε ίσως δεν μπορούσα να καταλάβω το βάθος αυτής της συμβουλής. Τώρα, όμως, μεγαλώνοντας, ανακαλύπτω πράγματα που με προβληματίζουν.
Πέρσι, στο σχολείο όπου φοιτούσα, είδα μια ομάδα μικρών παιδιών, ίσως λίγο μικρότερων από εμένα, να καπνίζουν. Τότε, ρώτησα τη φίλη μου γιατί αυτά τα παιδιά φαίνονταν τόσο απόμακρα, σαν να ζούσαν σε έναν δικό τους κόσμο. Εκείνη μου εξήγησε ότι κάπνιζαν χόρτο. Στην αρχή σοκαρίστηκα, αλλά όσο το σκέφτομαι, τόσο καταλαβαίνω ότι, δυστυχώς, αυτό είναι κάτι που θεωρείται πλέον “φυσιολογικό” στην κοινωνία μας.
Για μια στιγμή σκέφτηκα να τους πλησιάσω, να τους μιλήσω για αυτό που κάνουν και να τους εξηγήσω τους κινδύνους. Όμως, η φίλη μου με σταμάτησε. Μου είπε ότι δεν είναι δική μου δουλειά και ότι δεν πρέπει να ανακατεύομαι. Το σκέφτηκα και ένιωσα μπερδεμένη. Από τη μια, ήθελα να βοηθήσω, αλλά από την άλλη, φοβόμουν. Φοβήθηκα τις αντιδράσεις, φοβήθηκα μήπως μπλέξω και εγώ χωρίς να το θέλω.
Έφτασα στο σημείο να σκεφτώ να τους “καρφώσω” στη διεύθυνση του σχολείου. Όμως, ακόμα και αυτό δεν τόλμησα να το κάνω. Ο φόβος μήπως μαθευτεί και ότι ίσως στο τέλος να ήμουν εγώ αυτή που θα έβρισκε τον μπελά της, με κράτησε πίσω.
Αυτό που έμαθα μέσα από αυτή την εμπειρία είναι ότι τα ναρκωτικά είναι παντού γύρω μας, ακόμα και αν εμείς προσπαθούμε να τα αγνοήσουμε. Θέλω να ευχαριστήσω τους γονείς μου που πάντοτε μου μιλούσαν ανοιχτά και ειλικρινά για αυτό το θέμα, γιατί ξέρω ότι, χάρη σε αυτούς, έχω την επίγνωση να κρατηθώ μακριά. Όμως, είναι τρομακτικό το πόσο εύκολα και γρήγορα κάποιος μπορεί να μπλεχτεί.
Θα ήθελα να ζητήσω μέσω του Παγκύπριου Αντιναρκωτικού Συνδέσμου Κύπρου που το τελευταίο διάστημα ήρθε εις γνώση μου να διεξάγονται περισσότερες ημερίδες και να υπάρχει συνεχής ενημέρωση από τους καθηγητές μας, εκτός από τους γονείς μας. Η ενημέρωση πρέπει να είναι σταθερή και να ξεκινά από το δημοτικό, όπως έκαναν οι γονείς μου, οι οποίοι πάντα με συμβούλευαν να προσέχω. Με μάθαιναν από μικρή να μην παίρνω τίποτα από αγνώστους, ούτε καραμέλες όταν ήμουν στο Δημοτικό, και μου εξηγούσαν για τους κινδύνους των ναρκωτικών.
Πιστεύω ότι οι σχολικές μονάδες μπορούν να συμβάλουν σημαντικά σε αυτήν την προσπάθεια, οργανώνοντας περισσότερα σεμινάρια και ημερίδες σχετικά με τα ναρκωτικά. Είναι απαραίτητο οι μαθητές να γνωρίζουν τους κινδύνους από νεαρή ηλικία, ώστε να μην πέσουν στην παγίδα των ουσιών και να μη γίνει αυτό το φαινόμενο καθημερινότητα στα σχολεία μας.
Με την ελπίδα ότι θα ληφθούν περισσότερα μέτρα για την πρόληψη των ναρκωτικών στη σχολική κοινότητα, ευχαριστώ εκ των προτέρων για τις ενέργειές σας.
Με εκτίμηση
15χρονη μαθήτρια -Α Λυκείου»
