Ένα επίκαιρο και πολύ καυστικό άρθρο του Νίκου Συρίγου το οποίο εξηγεί ακριβώς την κατάσταση που επικρατεί στην ελληνική πρωτεύουσα. Σκέψεις για πόσο τραγική μπορεί να γίνει η καθημερινότητα μας…
«Στις βροχές πνιγόμαστε. Στις φωτιές καιγόμαστε. Στις χιονοπτώσεις «παγιδευόμαστε». Έχουμε 100% επιτυχία. Στις συνέπειες. Κι είμαστε πρωταθλητές στο να δείχνουμε τον άλλον με το δάχτυλο…Ο κόσμος μπήκε το πρωί στην Αττική Οδό κι έμεινε εκεί, στα αυτοκίνητα του μέχρι το βράδυ… Κι αυτό που ακούσαμε από τους υπεύθυνους είναι ότι… φταίει ο πίσω! Σαν τις ταινίες του Ψάλτη… Μόνο που εκεί γελάγαμε. Τώρα κλαίμε.
Κλαίει ο κόσμος που ΕΠΡΕΠΕ να πάει στη δουλειά του- όχι γιατί ήθελε αλλά γιατί τον υποχρέωσαν- και στην καλύτερη εγκλωβίστηκε για ώρες. Στη χειρότερη τράκαρε… Κλαίει η μάνα που με παιδιά σπίτι (ορθώς) έπρεπε να πάει στη δουλειά σε αυτές τις συνθήκες. Και στο τέλος μπορεί και να μην κατάφερε να φτάσει… Κλαίει ο παππούς που δεν μπόρεσε να πάει ούτε μέχρι το φαρμακείο γιατί τα… εκχιονιστικά και τα αλάτια έρχονται ακόμα.
Κλαίμε όλοι γιατί ξέρουμε ότι και την επόμενη φορά, τα ίδια θα πάθουμε. Την περασμένη φορά έκλεισε η Εθνική, τώρα η Αττική Οδός… Παθαίνουμε αλλά δεν μαθαίνουμε. Μόνο τα ονόματα αλλάζουν. Μήδεια, Ελπίδα… Την επόμενη φορά πρωτοτυπήστε… Ονομάστε το φαινόμενο «Γ@@ώ την τύχη μου μέσα…». Να το αγκαλιάσουμε όλοι! Να το κάνουμε πρώτο τρεντ!
Την πρώτη φορά που όλα θα έχουν πάει καλά, όλα θα έχουν λειτουργήσει άψογα, πολύ απλά δεν θα είσαι στην Ελλάδα… Τώρα θα μου πεις, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία… Σωστό. Εμείς θα πεθάνουμε πριν. Θα πνιγούμε, θα καούμε, θα παγώσουμε; Τουλάχιστον έχουμε πολλές επιλογές».
Πηγή: newsbomb
