Η ιστορία της Νάντιας Ιωάννου, είναι μια από τις γυναίκες που πολεμάει ενάντια σε έναν επικίνδυνο εχθρό με θάρρος. Η κατάθεση ψυχής για την δική της ιστορία φανερώνει έναν αγώνα για δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια. «Αυτό λέει ο νόμος», και τα σχόλια δικά σας…
Για τρία ολόκληρα χρόνια, η Νάντια Ιωάννου, αντιμετωπίσει έναν σπάνιο καρκίνο, μετρώντας πολλαπλές μεταστάσεις στο σώμα της, με την τελευταία να εμφανίζεται στον πνεύμονα. Η καθημερινότητά της έχει γεμίσει με ραντεβού σε νοσοκομεία και χειρουργεία, με τον αγώνα της να είναι παράλληλα και με το σύστημα.
«Εδώ και τρία χρόνια παλεύω με τον καρκίνο. Εδώ και τρία χρόνια παλεύω να ζήσω μ’ έναν σπάνιο καρκίνο που, όπως μου είπαν, πρώτη φορά είδαν κάτι τέτοιο στην Κύπρο. Ένα καρκίνο που μετρά σε σύνολο 9 μεταστάσεις, με τελευταία στον πνεύμονα. Από τον Ιούνιο του ’23 μέχρι σήμερα είχα τις τελευταίες τέσσερις μεταστάσεις. Την Τετάρτη μπαίνω χειρουργείο και πάλι»
«Από τον Ιούνιο του ’23 μέχρι σήμερα είχα τις τελευταίες τέσσερις μεταστάσεις. Την Τετάρτη μπαίνω χειρουργείο και πάλι»
Η νεαρή καρκινοπαθής δεν είναι στο προσκήνιο του αγώνα κατά του καρκίνου, δεν λησμονεί τον αγώνα της για τη δική της αξιοπρέπεια. «Πολεμά» για ένα σύστημα που περιορίζει τις άδειες και τις απολαβές για τους καρκινοπαθείς, που και η ίδια βρίσκεται αντιμέτωπη με την πραγματικότητα της ανεπάρκειας των νόμων.
Οι προσπάθειες της, να αντιμετωπίσει αυτήν τη γραφειοκρατία δεν έχουν περιοριστεί μόνο στις αίθουσες των νοσοκομείων. Έχει στραφεί σε διάφορες δημόσιες αρχές και πολιτικούς, έχοντας σαν μοναδικό στόχο την αναγνώριση της ανάγκης για αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη. Ωστόσο, οι απαντήσεις που λαμβάνει είναι απογοητευτικές.
«Μέσα σ’ αυτούς τους μήνες αποτάθηκα παντού, ΠΟΕΔ, Υπουργείο Παιδείας, Υπουργούς για να δω το θέμα του μισθού μου και τις άδειες. Βλέπετε σαν καρκινοπαθής δικαιούμαι μόνο έξι μήνες άδειες με απολαβές. Μετά αρχίζουν οι αποκοπές, ανεξάρτητα αν οι θεραπείες συνεχίζονται, ή αν είμαι ακόμη ενεργή καρκινοπαθής. Σε όσους αποτάθηκα για να στηρίξουν τα δικαιώματα των καρκινοπαθών, ιδιωτικών και δημοσίων υπαλλήλων, μου έδωσαν την απάντηση «αυτό λέει ο νόμος». Βλέπω τις φωτογραφίες των υποψηφίων όλων των παρατάξεων με τις δήθεν υποσχέσεις τους και ούτε να γελάσω δεν μπορώ»
«Βλέπω τις φωτογραφίες των υποψηφίων όλων των παρατάξεων με τις δήθεν υποσχέσεις τους και ούτε να γελάσω δεν μπορώ»
Και ενώ οι πολιτικοί και οι υποψήφιοι της υπόσχονται αλλαγές και βελτιώσεις, η Νάντια Ιωάννου, δεν μπορεί ούτε καν να σχολιάσει. Τα λόγια της αποτυπώνουν την απαίτηση όχι μόνο για αυτήν, αλλά για όλους όσους παλεύουν για την αξιοπρέπειά τους. Δεν ζητούν ελεημοσύνη. Ζητούν ανθρώπινη μεταχείριση. Η ιστορία της είναι μια υπενθύμιση για τον σεβασμό προς τον άνθρωπο και την ανάγκη για αλλαγές στο σύστημα. Είναι καιρός να γίνουν οι αλλαγές που θα εξυπηρετούν τον άνθρωπο, όχι το σύστημα.
