Μετρώντας αντίστροφα για το Μεγάλο Σάββατο, η φλόγα της Λαμπρατζιάς ανάβει πρώτα στις παιδικές παρέες. Όχι με σπίρτα, αλλά με σχέδιο, ενθουσιασμό και μπόλικη εφευρετικότητα. Παιδιά και έφηβοι έχουν ήδη πιάσει δουλειά, στήνοντας τις δικές τους «μυστικές βάσεις» για τη συλλογή της καύσιμης ύλης – τις λεγόμενες κρυψώνες.
Παλιά ξύλα, παλέτες, καρέκλες, καφάσια, στρώματα, δέντρα και παλιά έπιπλα μαζεύονται και στοιβάζονται σε εγκαταλελειμμένα σπίτια, γωνιές χωραφιών, πυλωτές, ή ακόμα και μέσα σε χαντάκια. Οι μικροί “επιχειρηματίες της φωτιάς” δρουν μεθοδικά, με βάρδιες και συνεννοήσεις. Άλλοι φυλάνε τις κρυψώνες, άλλοι φέρνουν καινούρια “λάφυρα”. Και άντε να τους βρεις…
Ολόκληρη η διαδικασία θυμίζει παιχνίδι – και πράγματι, για τα παιδιά είναι. Όμως για τις Αρχές, τους γονείς και την κοινότητα, οι Λαμπρατζιές έχουν αρχίσει να γίνονται πονοκέφαλος.
Παράλληλα, αυξάνονται οι καταγγελίες για κοπή δέντρων και αφαίρεση ξυλείας από πάρκα, δημόσιους χώρους ή και ιδιωτικά τεμάχια. Το Τμήμα Δασών υπενθυμίζει πως η κοπή οποιουδήποτε δέντρου χωρίς σχετική άδεια αποτελεί παρανομία και τιμωρείται με πρόστιμο μέχρι 5.000 ευρώ, φυλάκιση έως και ένα έτος, ή και συνδυασμό των δύο.Η κοπή δέντρων για σκοπούς καύσης απαγορεύεται αυστηρά και τιμωρείται. Παρά τις προειδοποιήσεις, παρατηρούνται κάθε χρόνο καταγγελίες για παρανομίες – και αρκετές από αυτές οδηγούν πίσω στις… παιδικές κρυψώνες.
Οι Αρχές καλούν Δήμους, Κοινότητες και πολίτες να συνεργαστούν για την ασφάλεια των παιδιών και την προστασία του περιβάλλοντος. Ήδη γίνονται προσπάθειες ορισμένων τοπικών αρχών να οργανώσουν ελεγχόμενες Λαμπρατζιές, δίνοντας στα παιδιά χώρο για συμμετοχή χωρίς κινδύνους ή υπερβολές.
Η Λαμπρατζιά παραμένει ένα δυνατό, αυθεντικό στοιχείο της κυπριακής πασχαλινής εμπειρίας. Ίσως όμως να έχει έρθει η ώρα να την επαναπροσδιορίσουμε: όχι για να την αλλάξουμε, αλλά για να την προστατεύσουμε. Από την υπερβολή, από τον κίνδυνο – και, κυρίως, από τα λάθη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
