Με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, ο Κλεόπας Κουλούμας, ο μόνος επιζών μιας τραγωδίας που στοίχισε τη ζωή της μητέρας του, Μαργαρίτας, και της αδερφής του, Αντωνίας, στέλνει ένα δυνατό μήνυμα κατά της σιωπής και της αδιαφορίας.
«Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τη μάνα μου, τη Μαργαρίτα, και την αδερφή μου, την Αντωνία, δύο γυναίκες που χάθηκαν άδικα και βίαια. Χάθηκαν από χέρια που δεν σεβάστηκαν τη ζωή τους, την αγάπη τους, την αξία τους», αναφέρει με συγκίνηση, υπογραμμίζοντας την ανάγκη να δώσουμε φωνή στις γυναίκες που υπέφεραν και σε εκείνες που εξακολουθούν να αγωνίζονται για τη ζωή τους.
Ο Κλεόπας μιλά για τη βαθιά προσωπική του τραγωδία, η οποία έγινε η κινητήριος δύναμη για να σταθεί όρθιος και να παλέψει για την ευαισθητοποίηση του κοινού. «Η Μαργαρίτα και η Αντωνία δεν ήταν απλώς ονόματα. Ήταν η ζωή μου. Η μάνα μου, η ρίζα μου. Η αδερφή μου, το φως μου», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Το μήνυμά του είναι ένα κάλεσμα για δράση, αφύπνιση και δικαιοσύνη, καθώς μας υπενθυμίζει ότι κάθε γυναίκα έχει αξία και κάθε φωνή μπορεί να κάνει τη διαφορά.
«Σήμερα, 25 Νοεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, είναι η μέρα που σταματάμε να σιωπούμε! Είναι η μέρα που φωνάζουμε δυνατά για τις γυναίκες που υπέφεραν, αλλά και για εκείνες που αγωνίστηκαν και συνεχίζουν να παλεύουν για τη ζωή τους.
Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τη μάνα μου, τη Μαργαρίτα, και την αδερφή μου, την Αντωνία, δύο γυναίκες που χάθηκαν άδικα και βίαια. Χάθηκαν από χέρια που δεν σεβάστηκαν τη ζωή τους, την αγάπη τους, την αξία τους. Σήμερα, τιμώ τις ψυχές τους και φωνάζω: Δεν θα αφήσουμε τη σιωπή να συνεχίσει να μας σκοτώνει!
Η Μαργαρίτα και η Αντωνία δεν ήταν απλώς ονόματα. Ήταν η ζωή μου. Ήταν οι γυναίκες που πίστευα ότι θα ήταν πάντα δίπλα μου. Η μάνα μου, η ρίζα μου. Η αδερφή μου, το φως μου.
Αυτή η απώλεια με έκανε να πολεμήσω για τη ζωή, να βρω τη δύναμη να σταθώ όρθιος και να μιλήσω για εκείνες και για όλες τις γυναίκες που ζουν με τον τρόμο κάθε μέρα. Το βιβλίο μου “ΕΠΙΖΩΝ” δεν είναι μια ιστορία. Είναι η μαρτυρία της καρδιάς μου. Ο προσωπικός μου Γολγοθάς. Είναι η δύναμη που βρήκα μέσα από τον πόνο, το σκοτάδι, την απώλεια. Αν κάτι μου δίδαξε όλη αυτή η τραγωδία, είναι ότι, ακόμα και στη πιο απόγνωση στιγμή, όταν νομίζεις ότι δεν έχεις άλλη ανάσα, υπάρχει πάντα ένα “όχι” που μπορεί να σε σώσει. Και αυτό το “όχι” είναι η αρχή».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:
