Σε μια μακροσκελή ανάρτησή της, στο προσωπικό της προφίλ η Κύπρια ηθοποιός Ελένη Σιδερά αποκάλυψε πώς και εκείνη έπεσε θύμα κακοποίησης σε νεαρότερη ηλικία, ενώ παραδέχεται ότι στο πέρασμα του χρόνου, μέσα από το επάγγελμά της, τα μάτια της είδα πολλά…
«Έζησα και δούλεψα στην Αθήνα για 10 χρόνια. Γνώρισα και συνεργάστηκα με αρκετά από τα πρόσωπα που συζητιούνται τις τελευταίες μέρες. Είδα και βίωσα πράγματα που με ξένισαν. Συχνά με σόκαραν κιόλας. Θεώρησα ότι ήμουν στενόμυαλη, ίσως και πουριτανή για αυτό και δε μπορούσα να τα αποδεκτώ και παρόλο που είχα σπουδάσει στο Λονδίνο και έζησα 4 χρόνια εκεί, θεώρησα ότι για αυτό φταίει η δική μου «επαρχιώτικη νοοτροπία». Μετά πέρασα και την κακοποίηση και κατάλαβα ότι ο τρόπος που μεγάλωσα με βοήθησε να βγω νικήτρια μέσα από αυτήν. Αργότερα έγινα γονιός. Και έμαθα αλλά πολλά. Έμαθα ότι σαν γονιός θα κάνω λάθη. Λάθη που μπορεί να πληγώσουν τα παιδιά μου. Λάθη που μπορεί να καταλάβω εγκαίρως όταν η πληγή είναι ακόμα ανοιχτή αλλά και αργότερα όταν αυτή έχει κλείσει, έχει όμως αφήσει το σημάδι της. Ακόμα και τότε μπορώ να κάνω κάτι για αυτό. Ακόμα και τότε μπορώ να επανορθώσω. Τα χρόνια εκείνα της Αθήνας είδα άντρες με πιτσιρίκια. Είδα γονείς να τραπεζώνουν τον συνομήλικό τους δάσκαλο, σκηνοθέτη, συνάδελφο/γκόμενο του παιδιού τους. Είδα να αποδέχονται. Λάθος; Όχι. Νόμιζαν τότε ότι έκαναν ό,τι μπορούσαν για το παιδί τους. Ήθελαν να είναι κοντά. Να αποδεχτούν ώστε να μπορούν να προστατεύσουν. Το λάθος φάνηκε μετά. Η πληγή είχε αφήσει το σημάδι της. Υπάρχουν όμως και άλλοι γονείς. Και αλλά παιδιά. Τα λάθη δε μας κάνουν κακούς γονείς. Όλοι τα κάνουμε σκατά καμμιά φορά. Γονιέ που τότε, επέλεξες να μη μιλήσεις. Μίλησε τώρα. Τώρα που το τοπίο αλλάζει. Τώρα που καθαρίζει. Μίλησε. Για το δικό μου παιδί.