Γυναίκα μοναδική και ανεκτίμητη που δύσκολα θα την αποχωριστείς, γιατί είναι όλο σου, το είναι. Μάνα, σύζυγος, αδελφή, φίλη, ερωμένη, γιαγιά, θεία και ότι άλλο περικλείει αυτή η λέξη είναι μια και μοναδική. Αυτή γεννά και αυτή καθορίζει εν μέρη την ζωή σου και ας θέλετε να πιστεύετε το αντίθετο πλανάστε πλάνην οἰκτράν. Αυτή σας μαθαίνει τις πρώτες λέξεις, τα πρώτα βήματα, και αυτή είναι καθημερινά στο προσκέφαλο σας. Η γυναίκα που μπορεί να είναι μάνα, σύζυγος ή φίλη…
Γι΄ αυτό πρέπει να την σέβεστε και να την αγαπάτε. Να μην την υποτιμάτε, γιατί υποτιμάτε πρώτα τον εαυτό σας και μετά τους υπόλοιπους. Θα ήταν εύκολο πολύ να πούμε ότι όλες οι γυναίκες είναι το ίδιο, όμως αυτό δεν αληθεύει. Γιατί η γυναίκα είναι πολυμορφική και απρόβλεπτη, μυστήρια και αποκαλυπτική, μοναδική και ανεκτίμητη, έξυπνη, πονηρή αλλά και κουτοπόνηρή συνάμα, δυναμική, σταθερή, απρόβλεπτη και μυστήρια. Και όλες αυτές οι λέξεις που κρύβει ένα λεξιλόγιο. Μπορεί να πάρει όλους τους ρόλους που της ταιριάζουν και «κολλάει» παντού. Ελίσσεται όπως το φίδι και φεύγει μόνο όταν εκείνη το θέλει.
Μπορεί να γίνει μητέρα, σύζυγος, φίλη, νοικοκυρά, πολιτικός, και ότι άλλο επάγγελμα μπορεί να σκεφτείς. Είναι από την πόλη ή το χωριό και η χάρη της, φτάνει μακριά. Μπορεί να διαφέρει στο χρώμα και στην καταγωγή όμως αυτό δεν έχει καμιά σημασία..
Γυναίκες, παντού και γυναίκες που μπορεί να σε εξαφανίσουν στο λεπτό όταν θέλουν. Υπάρχουν γυναίκες που μπορεί να σε φτάσουν στην κορυφή και γυναίκες που μπορεί να φέρουν την καταστροφή. Όπως, παράλληλα είναι η ελπίδα, η χαρά και το φως της ζωής της οικογένειας και των αντρών. Και αυτοί που δεν τις εκτιμούν και τις υποβιβάζουν με οποιονδήποτε τρόπο είναι αυτοί που δεν ξέρουν να αγαπούν.
Γυναίκες, τι να πρωτογράψεις για αυτές, που όταν θέλουν κάτι το διεκδικούν με οποιονδήποτε τρόπο. Γυναίκες που έγιναν σύμβολα, που στάθηκαν σε όλους τους αγώνες και με μια γροθιά κατόρθωσαν το ακατόρθωτο. Γυναίκες που αρρώστησαν και πάλεψαν για τη ζωή τους γιατί σκέφτηκαν ότι πίσω τους θα αφήναν τα παιδιά τους.
Γυναίκες που σήμερα γιορτάζουν γιατί πάλεψαν για τα δικαιώματα τους, σε κάποιο εργοστάσιο το 1857 για τις συνθήκες εργασίας, για την δεκάωρη δουλειά, για τα μεροκάματα τους, γυναίκες που αξίζουν σεβασμό και μόνο στο όνομα τους πρέπει να πίνουμε νερό.
