Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, η Αννίτα Δημητρίου έστειλε το δικό της μήνυμα προς όλες τις γυναίκες διευκρινίζοντας ανάμεσα σ’ άλλα «πρέπει να μεγαλώνουμε παιδιά που σέβονται τη ζωή και την αξιοπρέπεια της ανθρώπινης ύπαρξης, που σέβονται τον καθένα και την καθεμιά ξεχωριστά με τις ιδιαιτερότητες του/της, που σέβονται τη διαφορετικότητα στις ανθρώπινες επιλογές».
«H γυναίκα του σήμερα πορεύεται στα βήματα των δρόμων που της άνοιξε, διεκδικώντας το αυτονόητο, η γυναίκα του χθες. Έχει καταφέρει να διεισδύσει σε πολλούς τομείς, στην πολιτική, στην οικονομία, στην εκπαίδευση, στην έρευνα, στην επιστήμη και να κατακτήσει θέσεις κλειδιά στα σύγχρονα κέντρα λήψεως αποφάσεων. Σε αυτή τη μεγάλη ωστόσο πορεία, που είναι γεμάτη εμπόδια, στεγανά και γυάλινες οροφές, εξακολουθεί να κουβαλάει στην πλάτη της τα βαρίδια από τα στερεότυπα, τις προκαταλήψεις, τους προκαθορισμένους ρόλους και τα πατριαρχικά κατάλοιπα.
Ο δρόμος για την ισότητα είναι ακόμη μακρύς. Κομβικό σημείο εξακολουθεί να παραμένει ωστόσο η αφετηρία. Εκεί από όπου ξεκινάνε όλα. Εκεί όπου θα πρέπει να καλλιεργείται η έννοια της ενσυναίσθησης, αλλά και η κουλτούρα σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όλα αρχίζουν από τη διαπαιδαγώγηση, την προβολή σωστών προτύπων, την απάλειψη στερεοτύπων, την οριζόντια προσέγγιση συνεργασίας όλων των αρμοδίων φορέων.
Συνεπώς αυτή η Βουλή δεν θα σταματήσει να αναπτύσσει συνεχώς πρωτοβουλίες και δραστηριότητες προς αυτή την κατεύθυνση, για τη διαμόρφωση της παιδείας και των κοινών πολιτικών και δράσεων για ίσες ευκαιρίες και ίσες δυνατότητες. Αν μεγαλώνουμε παιδιά που σέβονται τη ζωή και την αξιοπρέπεια της ανθρώπινης ύπαρξης, που σέβονται τον καθένα και την καθεμιά ξεχωριστά με τις ιδιαιτερότητες του/της, που σέβονται τη διαφορετικότητα στις ανθρώπινες επιλογές. Αν μεγαλώνουμε είτε αγόρια είτε κορίτσια, που δείχνουν με λόγια και έργα την αλληλεγγύη τους, που βοηθούν τους πιο αδύναμους. Αν η πολιτεία και όλοι οι φορείς συνεργαστούν και δημιουργήσουν δομές και πολιτικές απαραίτητες για μια πιο δίκαιη και ίση κοινωνία…
Τότε μπορούμε να ελπίζουμε σ’ έναν κόσμο όπως τον οραματιζόμαστε. Εύχομαι στις γυναίκες όλου του κόσμου λοιπόν να έχουν τη δύναμη, την υπομονή, τις αντοχές και το σθένος να παλεύουν γι’ αυτό το καλύτερο αύριο. Να ελπίζουν και να μην πάψουν να διεκδικούν όσα δικαιωματικά τους ανήκουν. Αυτές τις δύσκολες στιγμές, ωστόσο, δεν μπορεί παρά η σκέψη μας να βρίσκεται με τις γυναίκες εκείνες που υποφέρουν στη δίνη του πολέμου. Στους ανθρώπους που παλεύουν για την επιβίωση τους και αγωνιούν για τους δικούς τους. Εξάλλου ας μην ξεχνάμε η ημέρα της γυναίκας είναι μέρα προβληματισμού και αναστοχασμού για όσα έγιναν και όσα πολύ περισσότερα χρειάζεται ακόμη να γίνουν για ένα ίσο, δίκαιο και ειρηνικό κόσμο».
