«Προτιμώ», «Σε περίπτωση που», «Δώδεκα», «Δεν με αγαπάς», «Τρένο», «Ο τελευταίος χορός» και το αγαπημένο «Λεκές». Αυτά είναι μερικά από τα τραγούδια –νέα και παλιά– που ένωσαν γενιές το βράδυ της Παρασκευής, όταν το κατάμεστο στάδιο ΑΕΚ Αρένα στη Λάρνακα μετατράπηκε σε μια λαοθάλασσα από φωνές, φώτα και συναισθήματα για χάρη της Άννας Βίσση.
ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ
Για περίπου τέσσερις ώρες, η Άννα Βίσση απέδειξε γιατί παραμένει η απόλυτη σταρ που ξέρει να γεμίζει σκηνές και καρδιές. Με αστείρευτη ενέργεια, αυθεντική επαφή με το κοινό και πάθος που δύσκολα συναντάς, η Κύπρια ερμηνεύτρια χάρισε στους χιλιάδες θαυμαστές της μια συναυλία γεμάτη ένταση και συγκίνηση, όπου κάθε τραγούδι έγραφε και μια ιστορία πάνω στη σκηνή.
Συγκινητική ήταν η στιγμή που στην γιγαντοοθόνη προβλήθηκαν στιγμές από τα μαθηματικά της χρόνια – φωτογραφίες από την παιδική της ηλικία, όταν ήταν μόλις δύο ετών, από τα μαθητικά της χρόνια, αλλά και όμορφες στιγμές με τον πολυαγαπημένο της πατέρα. Η Άννα Βίσση, όπως πάντα, δεν παρέλειψε να συμπεριλάβει στο πρόγραμμά της αγαπημένα κυπριακά τραγούδια, όπως τη «Μηλιά». Ιδιαίτερα φορτισμένη συναισθηματικά, αφιέρωσε το «Γιασεμί» στην 93χρονη μητέρα της, Σοφία, συγκινώντας κοινό και δημοσιογράφους.
«Απόψε, όπως ξέρετε, είμαι στην πόλη που γεννήθηκα — στη Λάρνακα — και αυτό το πράγμα με κάνει να νιώθω ένα παραπάνω συναίσθημα… γλυκό, νοσταλγικό, συγκινητικό και λίγο θλιμμένο. Γιατί μεγαλώνω. Δεν είναι και κακό να μεγαλώνει κανείς», είπε συγκινημένη η Άννα Βίσση από σκηνής, σε μια στιγμή που άγγιξε τις καρδιές όλων.
Οι δημοσιογράφοι που παρακολούθησαν από τα media boxes διαπίστωσαν για ακόμη μία φορά πως η Άννα Βίσση συνεχίζει να μαγεύει και να ξεσηκώνει τους θαυμαστές της, παραμένοντας αληθινή, με τη φωνή της σταθερή και δυνατή και το χαμόγελό της να φωτίζει κάθε γωνιά του σταδίου.
Η ηλικία είναι απλώς ένας αριθμός όταν έχεις μεράκι και ζωντάνια — και η Άννα Βίσση το απέδειξε ξανά στη Λάρνακα, σε μια βραδιά που γέμισε το στάδιο με αναμνήσεις και άφησε μια πόλη να ζητά… κι άλλη μία φορά μαζί της. Μια βραδιά που η Λάρνακα θα θυμάται, με τραγούδια που έγιναν ιστορία και μια Άννα Βίσση που απέδειξε πως, όσο κι αν περνούν τα χρόνια, η καρδιά και το μεράκι δεν μεγαλώνουν ποτέ.
Γιατί, τελικά, «μια νύχτα δεν έφτανε»… (γι’ αυτό έγινε και δεύτερη το Σάββατο) και όλοι το ξέρουν.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:
