«Παλεύουμε για ένα τίποτε, πού ωστόσο είναι το παν»

227

Αυτό που παλεύουμε να κατακτήσουμε ίσως στο τέλος να μην αξίζει όσο νομίζουμε. Ίσως μέσα στο μυαλό μας να το είχαμε τοποθετήσει  σε ένα ψηλό βάθρο και το «προσκυνούσαμε» θεωρώντας ότι ήταν το παν για μας. Όμως, τα χρόνια περνάνε και οι ημέρες μας αποδεικνύουν ότι τίποτε δεν αξίζει περισσότερο από εμάς τους ίδιους και πολύ περισσότερο η υγεία μας.

TΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ

Σκόρπιες σκέψεις και ανώφελα γιατί, δεν ταιριάζουν πλέον στο λεξιλόγιο μας, όταν βιώνεις κάποιες καταστάσεις που μέσα τους κρύβουν μόνο ψέματα και ανούσιες δικαιολογίες. Όταν  εμφανίζεται μπροστά σου, η αλήθεια και ο άλλος προσπαθεί να αποφύγει έστω και μια κουβέντα ισχυριζόμενος ότι η σιωπή είναι η καλύτερη απάντηση, τότε είναι ανώφελο να παλεύουμε για ένα τίποτε, που ωστόσο είναι το παν.

Γιατί ο καθένας ένας από εμάς  κρύβει τις δικές του αλήθειες, αυτές που ίσως δεν θέλει να παραδεχτεί. Ο άνθρωπος που είναι ανώτερος παραδέχεται τα λάθη του και ζητά συγγνώμη. Δεν σε αποφεύγει με υπεκφυγές και δικαιολογίες αλλά στέκεται απέναντι σου και αντιμετωπίζει οποιεσδήποτε καταστάσεις. Ο «δυνατός» άνθρωπος παλεύει για τα «θέλω» του για αυτά που αγωνίστηκε να καταφέρει και δεν κρύβει τις φοβίες του πίσω από δικαιολογίες. Γιατί είναι ωραίο να «παλεύεις» για αυτό που αρκετοί θεωρούν ένα τίποτε, που στο τέλος της ημέρας, για σένα είναι το παν…