Κανένας και τίποτε δεν μπορεί να πάρει από εσένα αυτά που έζησες εσύ παλιότερα ούτε ποτέ αυτά που έζησες ή ζεις θα είναι τα ίδια με κάποιον άλλο. Και αυτό το ξέρει καλύτερα από όλους, αυτός που σε χλευάζει με ύφος υποτιμητικό και ειρωνικό. Γιατί, ξέρει ότι εσύ ήσουν μοναδική στο είδος σου και μοναδική στις καρδιές αυτών που σε γνώριζαν καλύτερα από όλους. Γιατί πάντοτε το αυθεντικό είναι το καλύτερο και το αντίγραφο είναι απλά μια λύση που κάποτε καταντά κουραστικό…

Οι καλύτερες «μάχες» της ζωής στην τελική είναι αυτές που σου άφησαν στο πέρασμα τους, τη γνώση, την εμπειρία για να μπορείς να προχωρήσεις παρακάτω και να ξαναβρείς το δρόμο σου. Γιατί, αυτό έχει σημασία να μπορείς να ξέρεις που βαδίζεις να πατάς γερά στα πόδια σου και να μην ζεις απλά ένα όνειρο που σιγά –σιγά με την πάροδο του χρόνου θα ξεθωριάσει… Η μαγεία της ζωής στην τελική είναι να “γεύεσαι” το κάθε τι που σου εμφανίζεται μπροστά σου, να παίρνεις από τις «μυρωδιές» των γύρω σου και να κρατάς για πάντα στην καρδιά σου τις καλύτερες.

Δεν χρειάζεται να κακιώνεις τον εαυτό σου για τα ενδεχόμενα λάθη σου, ούτε τους άλλους γύρω σου γιατί δεν κατάφερες να πετύχεις τον σκοπό σου. Άλλωστε, σε αυτή τη ζωή, όλα είναι ένας κύκλος που κάποτε σταματά να γυρνά με γοργούς ρυθμούς γιατί ο άνθρωπος κουράζεται να προσπαθεί για κάτι ανώφελο και ανούσιο και θυμάται μόνο τις εμπειρίες που έχει πλέον αποκομίσει από άτομα που ήταν δίπλα του στο κάθε δρόμο που διάνυσε. Σε αυτούς τους ανθρώπους που κάθε φορά ένα Καλημέρα ή Καληνύχτα πίστευαν ότι θα άλλαζε το δικό τους μικρόκοσμο που ζούσαν μια ζωή.

Στα τραγούδια του, ο ανεπανάληπτος Τζον Λένον είχε πει ότι μας έκαναν να πιστέψουμε πως η αληθινή αγάπη, συμβαίνει μόνο μια φορά, το πιθανότερο πριν τα τριάντα μας. Όμως δεν μας είπαν ποτέ πώς η αγάπη, έχει χρονοδιάγραμμα. Μας έκαναν να πιστέψουμε πως ο καθένας μας είναι ένα μισό πορτοκάλι και πως η ζωή έχει νόημα μόνο όταν βρεις το άλλο μισό. Δε μας είπαν πως γεννηθήκαμε ολόκληροι και μόνοι μας εξελισσόμαστε, εάν έχουμε καλή παρέα γίνεται απλώς πιο ευχάριστο. Οι ξεχωριστοί άνθρωποι που γνωρίζουμε στην ζωή μας είναι λίγοι και μετρημένοι στα δάχτυλα ενός χεριού. Από εκεί και πέρα εμείς επιλέγουμε ποιους πρέπει να κρατήσουμε και ποιους όχι..

Η ζωή είναι μικρές στιγμές που ζεις στην καθημερινότητα σου με άτομα που αγαπάς και σε αγαπούν και η μόνη αγάπη που διαρκεί παντοτινά είναι η αγάπη που έχουν οι γονείς για τα παιδιά τους. Τίποτε άλλο, αυτό είναι το μόνο που μένει και αυτή είναι η παντοτινή αγάπη…όλα τα άλλα είναι απλά περιστασιακά που μας κάνουν ομορφότερη για λίγο την ζωή μας και την καθημερινότητα μας…