Ανώφελο και άκυρο είναι πλέον να κοιτάμε πίσω το παρελθόν και να μην προχωράμε μπροστά και να μην γευόμαστε τη κάθε στιγμή της καθημερινότητας μας. Να κλεινόμαστε μέσα στο μικρόκοσμο μας και να θεωρούμε ότι το «πρόβλημα» μας είναι το μεγαλύτερο που ενδεχομένως υπάρχει. Όμως, άσχημο, επίσης είναι να μην μπορείς να εκφράσεις τα συναισθήματα σου, ξέροντας ότι ο άλλος ενδεχομένως να μην είναι έτοιμος να δεχτεί τη αλήθεια.

Πόσο άσχημο είναι άραγε να δεχτείς την προσβολή και την απόρριψη από κάποια άτομα που ουσιαστικά δεν σε γνωρίζουν καθόλου και έχουν άποψη για το άτομο σου;. Πόσο άκυρο είναι να μιλάς σε ένα δικό σου άτομο για τις σκέψεις σου, τις υπερβολές σου, τα θέλω και τα πιστεύω σου και να σε ακυρώνει με μια κουβέντα του. Γιατί, στην τελική αυτό που συμβαίνει δεν είναι κάτι το πρωτόγνωρο για τα άτομα που ασχολούνται ουσιαστικά μόνο με τους άλλους (σε στιλ κουτσομπολιού) και τον εαυτό τους.

Η απόρριψη δεν έχει να κάνει μόνο με τον ερωτικό τομέα αλλά γενικότερα. Και πρέπει να σκεφτόμαστε ότι ο καθένας ένας από εμάς δε μπορεί να ταιριάξει με όλους. Είναι κάτι το αδύνατο και σε περίπτωση που θα γίνει θεωρείται υποκρισία. Όλοι οι άνθρωποι στις φιλικές τους σχέσεις έχουν επενδύσει στο μέγιστο βαθμό στους φίλους τους, όμως με την πάροδο του χρόνου αντιλαμβάνεσαι ότι και ακόμη σε αυτό το επίπεδο ενδεχομένως να υπάρχει κάποιο συμφέρον ή κάτι άλλο που κανένας δεν γνωρίζει παρά μόνο τα άτομα που έχουν άμεση επαφή μεταξύ τους. Πρέπει επιτέλους να συνειδητοποιήσουμε ότι η καλή ψυχολογική μας κατάσταση δεν κρύβεται πόσους σε αριθμό, φίλους έχουμε αλλά πόσοι από αυτοί μπορούν να μας αγαπήσουν πραγματικά γι’ αυτό που είμαστε.

Ένας από τους καλύτερους τρόπους να ανακαλύψει ο άνθρωπος τι συμβαίνει γύρω του είναι να έχει στο πλαϊ του ανθρώπους που μέσα τους κυριαρχεί η αγάπη, η εκτίμηση, η αλληλοκατανόηση αλλά και η ανθρωπιά. Μακριά από τοξικά, αγενής και απρόβλεπτα άτομα που μόνο και μόνο σκέφτονται το δικό τους συμφέρον και πώς θα περάσουν έστω και για λίγο καλά μαζί σου. Κανένας δεν λέει ότι η ζωή είναι στρωμένη με ροδοπέταλα και ότι σε κάποια φάση, δεν ήσουν εσύ αυτός που φέρθηκες άσχημα ίσως άθελα σου η ηθελημένα σε κάποιο φιλικό σου πρόσωπο. Που είπες λόγια βαριά και ασήκωτα γιατί τον θεωρούσες δικό σου άτομο. Όμως, αυτό ήταν το λάθος δεν ήξερες ότι ο ίδιος δεν μπορούσε να ανεχτεί το αυθορμητισμό σου, γιατί απλά η αλήθεια πονεί στο μέγιστο βαθμό κάποιον που ενδεχομένως ξέρει ότι στο τέλος της ημέρας είναι ικανός να πληγώσει τον άλλο.

Τα υποτιμητικά σχόλια όταν λέγονται από ένα άτομο που δεν γνωρίζεις καλά- καλά δεν σε ενοχλούν γιατί ξέρεις ότι η όλη συμπεριφορά του κρύβει ένα μυστικό που ίσως ούτε ο ίδιος θέλει να παραδεχτεί. Τα λόγια όμως από ένα άτομο που θεωρείς δικό σου, πονούν ακόμη περισσότερο…Τα διάφορα  γεγονότα που συμβαίνουν γύρω μας είναι φυσιολογικό να μας πληγώνουν, αλλά δε πρέπει σε καμία περίπτωση, να μας κόβουν τα φτερά. Απλά, όλοι αυτοί που θεωρούν ότι μας πλήγωσαν πρέπει επιτέλους να κοιτάξουν στο καθρέφτη για να διαπιστώσουν στην τελική ποιο από όλα τα πρόσωπα που έχουν, αξίζει να αγαπάει ο άλλος…