Μήνας αισιοδοξίας και χαράς, μήνας λαμπερός από αλλά πάνω απ’ όλα μήνας αγάπης. Προσπαθούμε να κρατήσουμε την αισιοδοξία μας, γιατί αυτό πρέπει να κάνουμε. Δεν μας λυγίζει μια πανδημία, οι πισώπλατες μαχαιριές, η αδιαφορία, η ζήλια και η κακία κάποιων ανθρώπων. Εμείς, προχωράμε παρακάτω και ευελπιστούμε ότι ο επόμενος θα είναι καλύτερος από αυτόν.

Δεν πτοούμαστε με λόγια βαριά και ειδήσεις που δεν μας αφορούν. Προβληματιζόμαστε απλά γιατί υπάρχει τόση κακία στον κόσμο και πολύ περισσότερο τόση υποκρισία. «Ξυπνάμε» από το μαγικά πλασμένο όμορφο κόσμο μας και συνειδητοποιούμε ότι η πορεία μας είναι χαραγμένη πάνω στις δικές μας δυνάμεις. Ότι, κι’ εάν σημαίνει αυτό. Ο μήνας που κάνουμε ένα απολογισμό και βλέπουμε ποιοι μείναν και ποιοι έφυγαν. Δεν περιμένεις τίποτε πια από κανέναν και τίποτε. Δεν περιμένεις ούτε να σου δείξουν ότι σε σκέφτονται, ούτε θέλεις να αποδείξεις ότι είσαι εδώ. Και προχωράς παρακάτω και αφήνεις στους άλλους να ζήσουν με τις επιλογές τους. Γιατί όσοι μήνες κι’ εάν περάσουν ο χαρακτήρας του ανθρώπου δεν αλλάζει απλά οι εμπειρίες της ζωής διαμορφώνουν κάποιες καταστάσεις. Δεν ζεις πλέον σε ένα συννεφάκι, ούτε ο κόσμος σου έχει κάστρα και πριγκίπισσες. Έχεις μάθει πλέον τους ανθρώπους καλά και δεν μπορούν όσο κι’ να θέλουν να σε «ξεγελάσουν» με το δικό τους τρόπο. Δεν περιμένεις τίποτε από κανέναν, ούτε ένα απλό μήνυμα, «ένα τι κάνεις είσαι καλά». Γιατί, ο καθένας σκέφτεται τα δικά του θεωρώντας ότι είναι μεγαλύτερα από αυτά που ζεις εσύ.

Και συνεχίζεις να αγαπάς, να σκέφτεσαι, να ελπίζεις και να προχωράς…Γιατί έτσι πρέπει,  έτσι έμαθες…Δεν είσαι ένας κακομαθημένος άνθρωπος που έμαθε να στηρίζεται στις δυνάμεις των άλλων. Γιατί, μόνος σου «πάλεψες» με τον εαυτό σου και τα «θέλω» σου χωρίς τα δεκανίκια των άλλων. Δεν σε εκπλήσσει τίποτε πλέον παρά μόνο η προσπάθεια κάποιων ανθρώπων που αγωνίζονται να επιβιώσουν έχοντας έως οδηγό του την θετική πλευρά της ζωής. Γιατί, υπάρχει η θετική πλευρά και ίσως είναι αυτή που δεν μπορείς να δεις ακόμη.

Και εσύ είσαι απλά είσαι ο εαυτός σου. Και σε όποιον αρέσει. Εγωιστικό;  όχι απλά αληθινό. Όταν είσαι ο εαυτός σου και δεν προσπαθείς να αρέσεις στον άλλο δείχνοντας του ένα χαρακτήρα που δεν είσαι  διαπιστώνεις  στο τέλος ποιοι μείναν και ποιοι φύγαν. Τώρα ασχολείσαι με πιο ουσιαστικά πράγματα, πιο αληθινά και αυτά που μπορούν να δώσουν λίγη χαρά στο διπλανό σου.  Και τότε ξεκινά η αληθινή σου ελευθερία. Φεύγεις ουσιαστικά από αυτούς που σε θεωρούσαν δεδομένη. Εξακολουθείς να αγαπάς και να βλέπεις την αισιόδοξη πλευρά της ζωής, δεν σε ενδιαφέρει πλέον να αρέσεις στους άλλους (άλλωστε πότε οι γύρω σου δεν σε ξέρουν πραγματικά). Δεν θέλεις να γίνεσαι όμορφη (δεν εννοείται μόνο εξωτερικά) για τους άλλους παρά μόνο για τον εαυτό σου. Γιατί ο άλλος, εάν έχει «κολλήσει» σε μια άποψη, δεν του ξεκολλά εύκολα εάν δεν του το δείξεις με πράξεις. Ούτε θέλεις να αποδείξεις τίποτα σε κανένα. Είσαι αρκετός για σένα και σου φτάνει. Σέβεσαι την άποψη του άλλου…Για αυτό και προχωράς…Καλό μήνα σε όλους…